58 16-
5: 18
مَتّی نام به را کودکی چنین که هر و 5. بود خواهد بزرگتر
آسمان.
است پذیرفته مرا ، بپذیرد من ایمان من به که کوچکان این از یکی شود سبب که هر امّا « 6 آسیابی سنگ که میبود آن بهتر را او ، د خورَ لغزش دارند این بر وای 7! شود غرق دریا اعماق در ، بسته گردنش به
بزرگ
، اجتنابناپذیرند لغزشها هرچند زیرا! لغزشها سبب به جهان! گردد سبب را آنها که آن بر وای
امّا و کن قطع را آن ، میلغزاند را تو پایت یا دستت اگر پس « 8 راه حیات به ل شَ یا لنگ که است آن بهتر را تو زیرا ، انداز دور. شوی افکنده ابدی آتش در پا دو یا دست دو با آنکه تا
یابی
، انداز دور و آر در به را آن ، میلغزاند را تو چشمت اگر و 9 تا یابی راه حیات به چشم یک با که است آن بهتر را تو
زیرا. شوی افکنده دوزخ آتش در چشم دو با
آنکه گمشده گوسفندِ مَثَل
، نکنید تحقیر را کوچکان این از هیچیک که باشید آگاه « 10 همیشه آسمان در ایشان فرشتگان که میگویم شما به
زیرا انسان
پسر زیرا 11 [. میبینند ، است آسمان در که مرا پدر روی ؟
میبرید گمان چه 12.[ بخشد نجات را گمشده تا است آمده آیا
، شود گم آنها از یکی و باشد داشته گوسفند صد مردی اگر جستجوی
به و نمیگذارد کوهسار در را گوسفند نه و نود آن را
آن اگر که ، میگویم شما به ، آمین 13 ؟ نمیرود گمشده آن و
نود برای تا میشود شاد بیشتر گوسفند یک آن برای ، بیابد شما
پدر ارادۀ ، همینسان به 14. نشدهاند گم که گوسفندی نه کوچکان
این از یکی حتی که نیست این است آسمان در که.
برود دست
از خطاکار
برادر با رفتار
طرز خودت میان و برو نزدش ، ورزد گناه تو به برادرت اگر
« 15 ، پذیرفت را سخنت اگر. کن گوشزد او به را خطایش او
و دیگر نفر دو یا یک ، نپذیرفت اگر امّا 16 ؛ بازیافتهای را
برادرت