8: 3 – 11: 2 تیتوس 547 چیز
هر در تا دهند نشان را امانت کمال بلکه ، ندزدند آنان از
. بخشند زینت را خدا ما نجاتدهندۀ به مربوط تعلیم همگان که فیضی ، است رسیده ظهور به خدا فیض زیرا 11 امیال
و بیدینی که میآموزد ما به و 12 است نجاتبخش را در
دینداری و پارسایی و خویشتنداری با ، گفته ترک را دنیوی ،
مبارک امید آن منتظر که حینی در 13 ، کنیم زیست * عصر این خویش
نجاتدهندۀ و عظیم خدای پرجلال ظهور یعنی هر
از تا ساخت ما فدای را خود که 14 ، هستیم مسیح عیسی که
سازد طاهر خود برای قومی و * بخشد رهاییمان شرارت.
نیکو کار برای غیور و باشند خودش آنِ از مگذار و ، کن توبیخ و تشویق اقتدار کمال با و ، بگو را اینها
15. شمارد حقیر را تو
کسی نیکو رفتار
3
صاحبمنصبان
و حکمرانان تسلیم که شو یادآور را ایشان آماده
نیک کار هر برای و ، کنند فرمانبرداری و باشند باشند
باملاحظه و صلحجو بلکه نگویند ناسزا را کسی 2 ؛ باشند.
کنند رفتار فروتنی کمال در همه با و و گمراه و بودیم نافرمانبردار و نادان زمانی نیز ما 3 روزگار
حسد و کین در و ؛ لذتها و امیال گونه همه بندۀ چون
امّا 4. یکدیگر از متنفر و بودیم منفور. میگذراندیم ما 5 ، شد آشکار خدا ما نجاتدهندۀ انساندوستی و مهربانی رحمت
از بلکه ، بودیم کرده که نیکویی کارهای سبب به نه را از
که شدنی نو و تازه تولد غسل به ، بخشید نجات خویش
هب ، ریخت فرو ما بر بهفراوانی را او که 6 ؛ است روحالقدس شمرده
پارسا او فیض به تا 7 ، مسیح عیسی ما منجی واسطۀ این 8. گردیم بَدل وارثان به ، جاویدان حیات امید بر بنا ، شده
.” دنیا این در“ : یا 12: 2 مواقع بسیاری در ، فعل این یونانی اصل «. کند بازخریدمان « : یا 14: 2.
است بها پرداخت با اسیر بردگان رهانیدن مفهوم حاوی