540
7: 3 – 20: 2 تیموتائوس
دوم هر
« و ،« میشناسد را خود کسان خداوند «: که است شده مُهر.«
جوید کناره شرارت از باید ، دارد اقرار خداوند نام به که بلکه ، نیست نقره و طلا ظروف تنها ، بزرگ خانهای در 20 اینها
، میآیند مهم مصارف کار به آنها ؛ هست هم گِلی و چوبی آنچه
از را خود که هر پس 21. افتاده پا پیش مصارف کار به مصارف
کار به که بود خواهد ظرفی ، دارد نگاه پاک گفتم مهیا
و صاحبخانه برای مفید و س مقدّ ظرفی ، میآید مهم.
نیکو کار هر برای پاک دلی با که آنان همراه به و ، بگریز جوانی امیال از
22 و
محبت و ایمان و پارسایی پی در ، میخوانند را خداوند چرا
، کن دوری بیخردانه و پوچ مباحثات از 23. باش صلح خداوند
خادم آنکه حال 24. برمیانگیزد نزاعها میدانی که تعلیم
به قادر و باشد مهربان همه با باید بلکه ، کند نزاع نباید که
امید بدین ، کند ارشاد بهنرمی را مخالفان باید 25. بردبار و و 26 برسند حقیقت شناخت به تا فرماید عطا توبه آنها به خدا خواست
انجام برای را ایشان که ابلیس دام از ، آمده خود به.
برهند ، است کرده اسیر
خود آخر روزهای در
بیخدایی
3
سخت
زمانهای ، آخر روزهای در که باش آگاه امّا ، پولدوست ، خودپرست مردمانْ 2. آمد خواهد
پیش ، ناپاک ، ناسپاس ، والدین به نافرمان ، ناسزاگو ، متکبر ، لافزن
نمشد ، وحشی ، بیبندوبار ، غیبتگو ، بیگذشت ، بیعاطفه 3 لذت. بود خواهند خودپسند و بیمبالات ، خیانتکار 4 ،
نیکویی صورتِ
هرچند و 5 داشت خواهند دوست خدا از بیش را چنین
از. بود خواهند آن قدرت منکر ، دارند را دینداری ظاهرِ.
گزین دوری کسان زنان ، کرده رخنه مردم خانۀ درون به که هستند کسانی اینان 6 گناهان بار زیر که را زنانی ، میسازند خود اسیر را
سبکمغز
، میکشد سو هر به را آنان گوناگونْ هوسهای و شدهاند خم حقیقت شناخت به هرگز ، میگیرند تعلیم همواره اینکه با و
7