جزو «بیست و دو» درس آموزشی از کتاب مقدّس کتاب انجیل عیسی مسیح؛ ترجمه هزارهٔ نو | Page 516

‫‪5‬‬ ‫‬ ‫‪19‬‬
‫خدا‬ ‫همین‌سان‬ ‫به‬ ‫پس‬ ‫برخاست‪،‬‬ ‫و‬ ‫مرد‬ ‫عیسی‬ ‫که‬ ‫داریم‬ ‫ایمان‬
‫این‬ ‫‪15‬‬ ‫آورد‪.‬‬ ‫خواهد‬ ‫باز‬ ‫وی‬ ‫با‬ ‫خفته‌اند‪،‬‬ ‫عیسی‬ ‫در‬ ‫که‬ ‫نیز‬ ‫را‬ ‫آنان‬
‫کالم‬ ‫واسطۀ‬ ‫به‬ ‫را‬
‫ما‬ ‫از‬ ‫کسانی‬ ‫می‌گوییم‪:‬‬ ‫شما‬ ‫به‬ ‫خداوند‬ ‫خود‬
‫از‬ ‫به‌یقین‬ ‫می‌مانند‪،‬‬ ‫باقی‬ ‫خداونــد‬ ‫آمدن‬ ‫تا‬ ‫و‬ ‫زنده‌اند‬ ‫هنوز‬ ‫که‬
‫فرمانی‬ ‫با‬ ‫خود‬ ‫خداوند‪،‬‬ ‫زیرا‬ ‫‪16‬‬ ‫*‬ ‫گرفت‪.‬‬ ‫نخواهند‬ ‫پیشی‬ ‫خفتگان‬
‫آسمان‬ ‫از‬ ‫خدا‪،‬‬ ‫شیپور‬ ‫نفیر‬ ‫و‬ ‫فرشتگان‬ ‫رئیس‬ ‫آوای‬ ‫و‬ ‫بلندآواز‬
‫خواهند‬ ‫بر‬ ‫مسیح‪،‬‬ ‫در‬ ‫مردگان‬
‫نخست‬ ‫آنگاه‬ ‫آمد‪.‬‬ ‫خواهد‬ ‫فرود‬
‫در‬ ‫آنها‬ ‫با‬ ‫مانده‌ایم‪،‬‬ ‫باقی‬ ‫و‬ ‫زنده‬ ‫هنوز‬ ‫که‬ ‫ما‬ ‫آن‪،‬‬ ‫از‬ ‫پس‬ ‫‪17‬‬ ‫خاست‪.‬‬
‫و‬ ‫*‬ ‫کنیم‪،‬‬ ‫مالقات‬ ‫هوا‬ ‫در‬ ‫را‬ ‫خداوند‬ ‫تا‬ ‫شد‬ ‫خواهیم‬ ‫ربوده‬ ‫ابرها‬
‫سخنان‪،‬‬ ‫بدین‬ ‫پس‬ ‫‪18‬‬ ‫بود‪.‬‬ ‫خواهیم‬ ‫خداوند‬ ‫با‬ ‫همیشه‬ ‫بدین‌گونه‬
‫دهید‪.‬‬ ‫دلداری‬ ‫را‬ ‫یکدیگر‬
‫نیست‬ ‫نیازی‬ ‫برادران‪،‬‬ ‫ای‬ ‫زمانها‪،‬‬ ‫و‬ ‫وقتها‬ ‫دربارۀ‬ ‫ا‬ ‫ام‬ ‫ّ‬ ‫و‬
‫روز‬ ‫که‬ ‫می‌دانید‬ ‫نیک‬ ‫خود‬ ‫زیرا‬ ‫‪2‬‬ ‫بنویسم‪.‬‬ ‫شما‬ ‫به‬ ‫چیزی‬
‫رسید‪.‬‬ ‫فرا‪ ‬خواهد‬ ‫می‌آید‪،‬‬ ‫شب‌هنگام‬ ‫که‬ ‫دزدی‬ ‫همچون‬ ‫خداوند‬
‫حکمفرماست»‪،‬‬ ‫امنیت‬ ‫و‬ ‫«صلح‬ ‫می‌گویند‪:‬‬ ‫مردم‬ ‫که‬ ‫زمان‬ ‫آن‬ ‫‪3‬‬
‫زن‬ ‫که‬ ‫بدان‌سان‬ ‫شد‪،‬‬ ‫خواهد‬ ‫نازل‬ ‫ایشــان‬ ‫بر‬ ‫هالکت‬ ‫ناگهان‬
‫به‬ ‫آبستن‬
‫بود‪.‬‬ ‫نخواهد‬ ‫گریزی‬ ‫آن‬ ‫از‬ ‫و‬ ‫شود‪،‬‬ ‫دچار‬ ‫زایمان‬ ‫درد‬
‫دزد‬ ‫چون‬ ‫روز‬ ‫آن‬ ‫تا‬ ‫نیستید‬ ‫تاریکی‬ ‫در‬ ‫برادران‪،‬‬ ‫ای‬ ‫شما‬ ‫ا‬ ‫ام‬ ‫ّ‬ ‫‪4‬‬
‫روزید؛‬ ‫فرزندان‬ ‫و‬ ‫نور‬ ‫فرزندان‬
‫همه‬ ‫شما‬ ‫‪5‬‬ ‫کند‪.‬‬ ‫غافلگیرتان‬
‫‪6‬‬
‫دیگران‬ ‫همانند‬ ‫پس‬ ‫نداریم‪.‬‬ ‫تعلق‬ ‫تاریکی‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫شــب‬ ‫به‬ ‫ما‬
‫که‬ ‫آنان‬ ‫زیرا‬ ‫‪7‬‬ ‫باشیم‪.‬‬ ‫*‬ ‫هوشیار‬ ‫و‬ ‫بیدار‬ ‫بلکه‬ ‫نرویم‪،‬‬ ‫خواب‬ ‫به‬
‫می‌کنند‪،‬‬ ‫مست‬ ‫که‬ ‫آنان‬ ‫و‬ ‫می‌خوابند‪،‬‬ ‫شب‌هنگام‬ ‫می‌خوابند‪،‬‬
‫باید‬ ‫داریم‪،‬‬ ‫ق‬ ‫ل‬ ‫ّ‬ ‫تع‬ ‫روز‬ ‫به‬ ‫چون‬ ‫ما‬ ‫ا‬ ‫ام‬ ‫ّ‬ ‫‪8‬‬ ‫می‌کنند‪.‬‬ ‫مست‬ ‫شب‌هنگام‬
‫بر‬ ‫سینه‌پوش‬ ‫زرۀ‬ ‫همچون‬ ‫را‬ ‫محبت‬ ‫و‬ ‫ایمان‬ ‫و‬ ‫باشیم‪،‬‬ ‫هوشیار‬
‫و‬ ‫کنیم‪،‬‬ ‫تن‬
‫زیرا‬ ‫‪9‬‬ ‫نهیم‪.‬‬ ‫سر‬ ‫بر‬ ‫کالهخود‬ ‫همچون‬ ‫را‬ ‫نجات‬ ‫امید‬
‫واسطۀ‬ ‫به‬ ‫نجات‬ ‫کسب‬ ‫برای‬ ‫بلکه‬ ‫غضب‪،‬‬ ‫برای‬ ‫نه‬ ‫را‬ ‫ما‬ ‫خدا‬
‫ ‬
‫ ‬
‫ ‬
‫ ‬
‫ ‬
‫ ‬
‫‪5‬‬
‫ ‬
‫ ‬
‫ ‬
‫ ‬
‫ ‬
‫ ‬
‫ ‬
‫ ‬
‫ ‬
‫پیشی‬ ‫…‬ ‫می‌مانیم‪،‬‬ ‫باقی‬ ‫خداوند‬ ‫آمدن‬ ‫تا‬ ‫و‬ ‫زنده‌ایم‬ ‫هنوز‬ ‫که‬ ‫«ما‬ ‫‪4‬‏‪ 15:‬یا‪:‬‏‬ ‫‪ ‬‬
‫گرفت»‪.‬‬ ‫نخواهیم‬
‫کنیم»‪.‬‬ ‫«استقبال‬ ‫‪4‬‏‪ 17:‬یا‪:‬‏‬ ‫‪ ‬‬