13: 5 – 29: 4 سیان اَفِسُ
489 کاری
خود دستهای با و ، شود مشغول کار به بلکه ، نکند.
دهد چیزی نیز را نیازمندان بتواند تا ، دهد انجام سودمند گفتارتان بلکه ، نشود گشوده بد سخن هیچ به دهانتان 29
، برآورده را نیازی و آید کار به دیگران بنای برای بهتمامی برای بدان که را خدا وس قدّ روح 30. رساند فیض را
شنوندگان
، خشم ، تلخی گونه هر 31. مسازید غمگین ، شدهاید مهر رهایی روز دور خود از را بدخواهی نوع هر و ناسزاگویی ، فریاد ، عصبانیت خدا
که همانگونه و باشید دلسوز و مهربان یکدیگر با 32. کنید. ببخشایید را یکدیگر نیز شما ، است بخشوده مسیح در را
شما
5
و 2. بگیرید سرمشق خدا از ، عزیز فرزندانی همچون پس کرد
محبت را ما هم مسیح چنانکه ، کنید رفتار محبت با عطرآگین
هدیهای و قربانی همچون ما راه در را خود جان و.
نمود تقدیم خدا به یا ناپاکی گونه هر یا بیعفتی از شما میان در که مباد
3 شایستۀ اینها زیرا ، آید میان به سخن حتی * شهوتپرستی مبتذل
سخنان و بیهودهگویی و زشت گفتار 4. نیست مقدسین. کرد شکرگزاری باید آن جای به ؛ نیست زیبنده روی هیچ به
نیز
* ، شهوتپرست یا ناپاک یا بیعفت هیچ که بدانید یقین زیرا 5 نصیبی
خدا و مسیح پادشاهی در ، باشد بتپرست همان که زیرا
، بفریبد پوچ سخنان با را شما کسی مگذارید 6. ندارد نازل سرکشان بر خدا غضب که چیزهاست همین
بهخاطر
. مشوید شریک آنها با پس 7. میشود. هستید نور خداوندْ در اکنون امّا ، بودید تاریکی زمانی شما 8 هر
در ، نور ثمرۀ زیرا 9. کنید رفتار نور فرزندان همچون پس مایۀ
که بسنجید 10. است راستی و پارسایی ، نیکویی گونه سهیم
تاریکی بیثمر کارهای در 11. چیست خداوند خشنودی آنچه
آوردن زبان بر حتی زیرا 12. کنید افشا را آنها بلکه ، نشوید به هرآنچه امّا 13. است شرمآور ، میکنند خفا در کسان
چنین.” طمع“ یا 3:
5.” طمعکار“ یا 5:
5