جزو «بیست و دو» درس آموزشی از کتاب مقدّس کتاب انجیل عیسی مسیح؛ ترجمه هزارهٔ نو | Page 471
یافته رسمیت که را بشــری * عهدی حتی نمیتواند هیچکس
به وعدهها حــال، 16 بیفزاید. بــدان چیزی یا کند لغو باشــد،
چنانکه نسلها»، به «و نمیگوید شد. داده او نسل به و ابراهیم
که تو»، نسل «به میگوید بلکه باشــد، بسیاری دربارۀ گویی
است: این من ســخن 17 است. مســیح یعنی تن یک مقصود
که را عهدی آمد، بعد ســال ســی و چهارصد که شــریعتی
باطل وعده که گونهای به نمیکرد، لغو بود بســته پیشتر خدا
بر دیگر باشد، اســتوار شــریعت بر میراث اگر زیرا 18 گردد.
عطا ابراهیم به وعده راه از را آن خدا ا ام ّ نیست؛ استوار وعده
فرمود.
نافرمانیها سبب به شریعت بود؟ چه شریعت از مقصود پس 19
او به وعده که ‘نسل’ آن که زمانی تا تنها هم آن شد، افزوده
دست به و فرشتگان وسیلۀ به شریعت بیاید. داشت، اشاره
یک نمایندۀ تنها واسطهای هیچ ا ام ّ 20 گردید. مقرر واسطهای
است. یکی خدا آنکه حال نیست، طرف
هیچ به خداست؟ وعدههای برخالف شــریعت آیا پس 21
حیات میتوانست که بود شــده داده شریعتی اگر زیرا روی!
فراهم شریعت راه از نیز پارسایی بهیقین صورت آن در ببخشد،
اسیرند، گناه بند در همه که داشــت اعالم کتاب ا ام ّ 22 میآمد.
به مسیح عیسی به ایمان پایۀ بر بود شــده داده وعده آنچه تا
شود. عطا ایمانداران
ســر به شــریعت مراقبت تحت ایمان، آمدن از پیش ما 23
پس 24 میشدیم. داشته نگاه بند در ایمان ظهور تا و میبردیم
ایمان وسیلۀ به و بیاید مسیح که ز