13- 1: 8 قرنتیان اول
425 من که میکنم فکر و ؛ بود خواهد سعادتمندتر ، نکند
ازدواج! دارم را خدا روح
نیز بتها به تقدیمی خوراک
مسئلۀ
8
که
میدانیم: بتها به تقدیمی خوراک خصوص در امّا و تکبّر
مایۀ دانش امّا.« هستیم دانایی اشخاص ما همۀ « چیزی
میکند گمان که آن 2. میکند بنا ، محبت آنکه حال ، است دوست را خدا که آن امّا 3. نمیداند باید چنانکه هنوز ،
میداند
. است شده شناخته او نزد ، میدارد میدانیم ، بتها به تقدیمی خوراک خوردن خصوص در پس 4 خدایی
، خدا یک بهجز « و ،« نیست چیزی بت « جهان این در که خوانده
خدایان که آنان هستند هرچند زیرا 5.« نیست دیگر نیز
بهواقع چنانکه- آسمان در چه و زمین در چه ، میشوند ما
امّا 6- است بسیار’ خداوندانِ‘ و بسیار’ خدایانِ‘ را مردمان ما
و اوست از چیز همه که ، پدر یعنی ، خداست یک تنها را ،
مسیح عیسی یعنی ، است خداوند یک تنها و ؛ هستیم او برای.
هستیم او واسطۀ به ما و آمده پدید او واسطۀ به چیز همه که به چنان کنون تا بعضی زیرا. نیست معرفت این را همه امّا 7
، بخورند خوراکهایی چنین اگر هم هنوز که کردهاند خو بتها آنجا از و ؛ است شده بتها تقدیم بهواقع خوراک آن
میپندارند را ما ، خوراک « 8. میشود ث مُلَوّ ، است ضعیف وجدانشان
که
هن ، میشویم بدتر نخوردن با نه «؛ نمیسازد نزدیک خدا به لغزش
باعث شما اختیار باشید مواظب امّا 9. بهتر خوردن با تو
، دارد ضعیف وجدانی که کسی اگر زیرا 10. نشود ضعیفان در
غذا به نشسته ، برخورداری معرفت از باره این در که را تقدیمی
خوراک نمیشود ترغیب نیز او آیا ، ببیند بتخانهای آن
هلاکت باعث تو معرفت ، بدینگونه 11 ؟ بخورد را بتها به این
وقتی 12. مرد بهخاطرش مسیح که میشود ضعیف برادر ضعیفشان
وجدان به و میکنید گناه خود برادران به چنین اگر
، رو این از 13. میکنید گناه مسیح به همانا ، میرسانید صدمه