جزو «بیست و دو» درس آموزشی از کتاب مقدّس کتاب انجیل عیسی مسیح؛ ترجمه هزارهٔ نو | Page 412
4 15
خدا افکار از که خداست روح فقط قیاس، همین بر اوست؟
یافتهایم را روحی بلکه دنیا، این روح نه ما ولی 12 است. آگاه
بدانیم. است، کرده عطا ما به خدا را آنچه تا خداست از که
آموختۀ که کلماتی با نه هم آن میگوییم، سخن همین از و 13
و میآموزد؛ روح که کلماتی با بلکه باشــد، بشری حکمت
* میکنیم. بیان روحانی کلمات با را روحانی حقایق بدینسان
زیرا نمیپذیرد را خدا روح به مربوط امور نفسانی انسان ا ام ّ 14
که چرا نیست، درکشان به قادر و است، جهالت نظرش در
ر میس
روحانی دیدگاهی از تنها آنها دربارۀ درست قضاوت
میکند، قضاوت چیز همه دربارۀ روحانی شخص ا ام ّ 15 است.
نیست. او دربارۀ قضاوت یارای را هیچکس ولی
باشد دانسته را خداوند فکر که کیست «زیرا 16
دهد؟» مشورت او به تا
داریم. را مسیح فکر ما ولی
رسوالن به نادرست نگرش و دنیوی حکمت
3
اشخاص همچون شما با نتوانستم برادران، ای من، ا ام
نفسانی، اشخاص همچون بلکه بگویم سخن روحانی
شما به من 2 نوزادند. کودک
مسیح، در که کسانی مانند یعنی
هم هنوز و نداشتید را آن آمادگی زیرا گوشت، نه دادم شیر
حسد شما میان در وقتی هستید. نفسانی هنوز که چرا 3 ندارید،
مانند و هستید نفسانی که نیست آن نشان آیا هست، جدال و
میگوید: یکی وقتی زیرا 4 میکنید؟ رفتار معمولی انسانهای
به متعلق «من میگوید: دیگری و دارم»، تعلق پولس به «من
نیستید؟ معمولی انسانهای آیا هستم»، آپولس
خادمانی فقط آنان کیست؟ پولس کیست؟ آپولس مگر 5
واسطۀ به شما تا سپرده وظیفهای کدام هر به خدا که هستند
آبیاری را آن آپولس و کاشتم را بذر من 6 آورید. ایمان ایشان
کارنده نه پس 7 شد. آن رویش موجب که بود خدا ا ام ّ کرد،