14- 4: 13 رومیان
401 که
بده انجام ، است درست که را آنچه ؟ باشی نداشته هراسی تو
به تا خداست خدمتگزار زیرا 4. کرد خواهد تحسین را تو زیرا
، بترس ، شوی خلاف کار مرتکب اگر امّا. کند نیکویی مجری
و خدا خدمتگزار او. نمیکند حمل بیجهت را شمشیر کیفر
، است شده خلاف کار مرتکب که را کسی تا است غضب سبب
به بلکه ، غضب از پرهیز برای تنها نه باید آدمی پس 5. دهد.
باشد قدرتها تسلیم نیز خود وجدان قدرت
صاحبان زیرا ، میپردازید مالیات نیز سبب همین به 6 خدمتگزاران
، میکنند حکومت کار وقف را خود وقت تمامِ که ،
است مالیات اگر: کنید ادا همگان به را خود دِین 7. خدایند احترام
اگر ؛ بپردازید راج خَ ، است راج خَ اگر ؛ بدهید مالیات. کنید تکریم ، است اکرام اگر و ؛ بگذارید احترام ،
است شریعت
تحقق چون ،
محبت را یکدیگر اینکه جز باشید نداشته کسی به دِینی هیچ
8 در
، کند محبت دیگری به که هر زیرا. کنید محبت پیوسته قتل
‘’، مکن زنا‘ احکامِ زیرا 9. میآورد جا به را شریعت واقع که
دیگری حکم هر و’، مورز طمع‘’، مکن دزدی‘’، مکن را
همسایهات « که میشود خلاصه کلام این در همه ، باشد خود
همسایۀ به ، محبت 10.« کن محبت خویشتن
همچون. است شریعت تحقق محبت پس ؛ نمیکند بدی
، میبرید سر به زمانی چه در که این از آگاهی با شما و 11 خواب از که است رسیده آن ساعتِ هماکنون زیرا. کنید چنین ،
آوردیم ایمان که زمانی با مقایسه در اکنون که چرا ، شوید بیدار روز
و است پایان به رو شبْ 12. است شده نزدیکتر ما نجات نهیم
سویی به را تاریکی اعمال بیایید پس. است شده نزدیک شایستۀ
که کنیم رفتار آنگونه بیایید 13. کنیم بر در را نور زرۀ و اوقات
پس. میبرند سر به روز روشناییِ در که است کسانی و
جدال و عیاشی و هرزگی و میگساری و بزمها در را خود کنید
بر در را خداوند مسیحِ عیسی بلکه 14 ، نکنیم سپری حسد.
مباشید خود نَفْس امیال ارضای پی در و