378 10-
1: 3
رومیان نوشتهای آنچه واسطۀ به نه ، میشود انجام روح دست به
که
. انسان نه ، میکند تحسین خدا را کسی چنین *. نیست بیش خدا بودن
امین
3
ارزشی
چه را ختنه و چیست بودن یهودی مزیّت پس خدا
کلام آنکه نخست. لحاظ هر از بسیار 2 ؟ است.
است شده سپرده امانت به بدیشان امین آیا ؟ گفت باید چه ، نبودند امین آنان از برخی اگر امّا 3 حتی
! روی هیچ به 4 ؟ میسازد باطل را خدا امانت ، آنها نبودن چنانکه
! است راستگو خدا ، باشند دروغگو انسانها همۀ اگر:
است شده
نوشته ، برحقی ، میگویی سخن چون ، رو این از « ». میآیی غالب ، میکنی داوری چون و چه
، میسازد آشکار بیشتر را خدا درستی ما نادرستی اگر امّا 5 ؟
میکند غضب ما بر که آنگاه است ظالم خدا آیا ؟ گفت باید وگرنه
. نیست چنین بهیقین 6. میگویم سخن انسان شیوۀ به ممکن
زیرا 7 ؟ کند داوری را دنیا میتوانست چگونه خدا خدا
راستیِ من ناراستیِ با اگر « که کند استدلال کسی است من
چرا دیگر ، مییابد جلال بیشتر او و میگردد آشکارتر بیایید
«: نگوییم چرا و 8 ؟« میشوم محکوم گناهکار عنوان به افترا
ما بر بعضی چنانکه «، آید حاصل نیکویی تا کنیم بدی بس
اینان محکومیت ؟ میگوییم چنین که میکنند ادعا ، زده.
است
منصفانه نیست
پارسا
کسی به ؟ است دیگران از * بهتر ما وضع آیا ؟ گفت باید چه پس
9 هر یونانی و یهود که آوردیم وارد ادعا پیشتر زیرا! روی
هیچ: است شده نوشته چنانکه 10. گناهند سلطۀ زیر
دو
. است شریعت نوشتۀ منظور 29: 2.” بدتر“ یا 9:
3