جزو «بیست و دو» درس آموزشی از کتاب مقدّس کتاب انجیل عیسی مسیح؛ ترجمه هزارهٔ نو | Page 373
دیگری که موردی هر در زیرا نداری. عذری هیچ باشی
که تو چون کردهای؛ محکوم را خویشتن میکنی، محکوم را
که میدانیم ما 2 میدهی. انجــام را همان د ْ خو میکنی، داوری
بر میدهند، انجام را اعمال اینگونه که کسانی بر خدا داوری
و میکنی داوری دیگران بر که آدمی ای تو پس 3 اســت. حق
خدا داوری از که میکنی گمان آیا میدهی، انجام را همان د ْ خو
او عظیم تحمل و شکیبایی مهربانی، اینکه یا 4 ست؟ ر َ خواهی
که روست آن از خدا مهربانی که غافلی و میشماری خوار را
شود؟ رهنمون توبه به را تو
را غضب ناتوبهکارت، دل و سرســختی سبب به تو ا ام ّ 5
آن در که روزی میاندوزی، غضب روز برای خود، به نسبت
بر کس هر «به خدا 6 شد. خواهد آشکار خدا عادالنۀ داوری
پایداری با که کسانی به او 7 داد». خواهد سزا اعمالش حسب
حیات بقایند، و حرمت و جالل پی در نیکو، اعمال انجام در
حقیقت منکران
و خودخواهان بر ا ام ّ 8 بخشید؛ خواهد جاویدان
ریخت. فرو خواهد را خود غضب و خشم شرارتپیشگان، و
خواهد عذاب و رنج دچار شود بد اعمال مرتکب که کس هر 9
از کند، نیکویی که هر ا ام ّ 10 یونانی. سپس و یهود نخست شد،
یهود نخست شد، خواهد برخوردار آرامش و حرمت و جالل
نمیشود. قائل تبعیض خدا زیرا 11 یونانی. سپس و
شریعت بدون میکنند، گناه شریعت بدون که کسانی همۀ 12
مرتکب شریعت زیر که کسانی همۀ و شد؛ خواهند هالک نیز
شد. خواهند داوری شریعت موازین بر بنا میشــوند، گناه
پارسایند، خدا نظر در که نیستند شریعت شنوندگان
زیرا 13
عمل شریعت به که شد خواهند شمرده پارسا کسانی بلکه
ندارند، شریعت که غیریهودیان وقتی براســتی، 14 میکنند.
هرچند آنان میآورند، جا به طبیعت به بنا را شریعت اصول
هستند. شریعتی خویشتن برای خود لیکن شــریعتند، فاقد