350
9: 21 – 34: 20 رسولان
اعمال نیازهای
، خویش دست به که میدانید خود 34. نداشتهام کسی شما
به لحاظ هر از 35. کردهام فراهم را همراهانم و خود ضعیفان
بتوانیم تا کنیم کار سخت چنین باید که دادهام نشان یاد
به را عیسی خداوندْ خود سخنان و ، نماییم دستگیری را
» .” است فرخندهتر گرفتن از دادن“: فرمود که باشیم داشته و زد زانو آنان همۀ با ، رسانید پایان به را سخنانش چون 36 را وی ، آویخته گردنش بر و گریستند بسیار همه 37. کرد
دعا
، میساخت اندوهگینشان همه از بیش آنچه 38. میبوسیدند سپس.« دید نخواهید مرا روی دیگر « گفت که بود سخنش
این. کردند بدرقه را وی کشتی
تا اورشلیم
سوی
به شدیم
دریایی سفر راهی ، آنها از شدن جدا از پس رودِس
به ، بعد روز. رفتیم پیش مستقیم’ کوس‘ تا و عازم
که یافتیم کشتیای آنجا در
21 2
. رسیدیم پاتارا به آنجا از و در
را قپرس 3. کردیم حرکت و شدیم سوار پس. بود فینیقیه پیش
سوریه سوی به ، گذشته آن از و دیدیم خود چپ سمت کشتی
بار باید آنجا در زیرا ، شدیم پیاده صور در سپس. رفتیم روز
هفت ، یافته آنجا در را شاگردان پس 4. میکردند تخلیه را اورشلیم
به گفتند پولس به روح هدایت به ایشان. ماندیم نزدشان.
شدیم سفر عازم ، رسید پایان به ما ماندن فرصتِ چون 5. نرود بدرقه
شهر بیرون تا را ما فرزندانشان و زنان با جملگی شاگردان ، وداع از پس 6. کردیم دعا و زدیم زانو دریا کنار آنجا.
کردند
. بازگشتند خود خانههای به نیز ایشان و ، شدیم کشتی سوار پْتولامائیس به و گرفتیم پی صور از را خود دریایی سفر 7 نزدشان
روز یک و کردیم دیدار برادران از آنجا. رسیدیم منزل
به و آمدیم قیصریه به گفته ترک را آنجا ، بعد روز 8. ماندیم.
ماندیم نزدش و رفتیم * ، تن هفت آن از یکی ، مبشر
فیلیپُسِ. میکردند ت نبوّ که داشت مجرد دختر چهار او 9
. بودند شده انتخاب ششم باب در که است نفری هفت منظور 8: 21