اعمال رسولان 14: 17 – 15: 1 332
به راه خود روند ، 17 امّا خود را بدون شهادت نگذاشت ؛ او با فرستادن باران از آسمان و بخشیدن فصلهای پُر بار ، بر شما احسان نموده ، خوراک فراوان به شما ارزانی میدارد و دلهایتان را از خرّ می لبریز میکند.« 18 سرانجام با این سخنان ، بهدشواری توانستند مردم را از تقدیم قربانی بازدارند.
19 امّا یهودیانی از اَنطاکیه و قونیه آمدند و مردم را با خود
متحد ساخته ، پولس را سنگسار کردند و بدین گمان که مرده است ، از شهر بیرونش کشیدند. 20 امّا چون شاگردان گرد او جمع شدند ، برخاست و به شهر بازگشت. فردای آن روز ، او و برنابا رهسپار دِربِه شدند.
بازگشت به اَنطاکیۀ سوریه
21 آنان در آن شهر نیز بشارت دادند و بسیاری را شاگرد
ساختند. سپس به لِستْره و قونیه و اَنطاکیه بازگشتند. 22 در آن شهرها شاگردان را تقویت کرده ، آنان را به پایداری در ایمان تشویق کردند و پند دادند که « باید با تحمل سختیهای بسیار به پادشاهی خدا راه یابیم.« 23 ایشان در هر کلیسا مشایخ بر ایمانداران گماشتند و با دعا و روزه آنها را به خداوندی که به وی ایمان آورده بودند ، سپردند.
24 سپس از ایالت پیسیدیه گذشتند و به ایالت پامفیلیه رفتند ، 25 و در پِرجه کلام را موعظه کرده ، به آتّالیه فرود آمدند.
26 از آتّالیه با کشتی به اَنطاکیه بازگشتند ، همانجا که ایشان را
به فیض خدا سپرده بودند تا عهدهدار کاری شوند که اکنون به انجامش رسانیده بودند. 27 چون بدانجا رسیدند ، کلیسا را گرد آورده ، بازگفتند که خدا به واسطۀ آنها چهها کرده و چگونه درِ ایمان را بر غیریهودیان گشوده است. 28 آنگاه مدت زمانی در آنجا با شاگردان ماندند.
شورای اورشلیم
و امّا جمعی از یهودیه به اَنطاکیه آمده به برادران 15تعلیم میدادند که: « اگر مطابق آیین موسی ختنه