330
2: 14 – 42: 13 رسولان
اعمال آنها از مردم ، میرفتند بیرون کنیسه از برنابا و پولس چون
42 سخن
ایشان با باره این در نیز آینده بّات شَ که کردند استدعا بسیاری
، کردند ترک را کنیسه جماعتْ اینکه از پس 43. بگویند گرویده
یهودیت به که خداپرست اشخاص و یهودیان از گروه
این با دو آن. افتادند راه به برنابا و پولس پی از ، بودند.
کردند ترغیب خدا فیض در پایداری به را آنها و گفتند سخن تا آمدند گرد شهر مردم تمامی ، بهتقریب ، بعد بّات شَ 44 را
مردم ازدحام چون یهودیان امّا 45. بشنوند را خداوند کلام سخنان با مخالفت به بیحرمتی با و شدند پر حسد از ،
دیدند.
برخاستند پولس خدا کلام بود لازم «: گفتند دلیرانه برنابا و پولس آنگاه
46 و
کردید رد را آن چون امّا. شود بیان شما برای همه از پیش سوی به رو اکنون پس ، ندانستید جاوید حیات شایستۀ را
خود
: که فرموده امر چنین ما به خداوند زیرا 47. مینهیم غیریهودیان ، ساختم ملتها برای نوری را تو
»“.”« برسانی زمین کرانهای به را نجات
تا کلام و شدند شادمان ، شنیدند را این غیریهودیان چون
48 تعیین جاوید حیات برای که آنان و ؛ داشتند حرمت را
خداوند.
آوردند ایمان ، بودند شده منتشر
ناحیه آن سرتاسر در خداوند کلام بدینسان 49 مردان
نیز و متشخص و خداپرست زنان ، یهودیان امّا 50. شد برنابا
و پولس آزار به را آنها و شوراندند را شهر سرشناسِ ایشان 51. راندند ناحیه آن از را برنابا و پولس پس. برانگیختند شهر به و تکاندند ایشان بر را خود پاهای غبار ، اعتراض به
نیز
. بودند روحالقدس و شادی از پر شاگردان امّا و 52. رفتند قونیه قونیه
در برنابا و
پولس و
رفتند یهود کنیسۀ به برنابا و پولس نیز قونیه در و
یهودیان از بسیار شماری که راندند سخن 14چنان ،
بودند نیاورده ایمان که یهودیانی امّا 2. آوردند ایمان یونانیان ،
برادران به نسبت را ذهنشان و شوراندند را غیریهودیان