جزو «بیست و دو» درس آموزشی از کتاب مقدّس کتاب انجیل عیسی مسیح؛ ترجمه هزارهٔ نو | Page 274

‫‪2‬‬ ‫‬ ‫‪77‬‬ ‫می‌گویم‪،‬‬ ‫شــما‬ ‫به‬ ‫آمین‪،‬‬ ‫آمین‪،‬‬ ‫‪20‬‬ ‫دید”؟‬ ‫خواهید‬ ‫مرا‬ ‫باز‬ ‫دیگر‪،‬‬ ‫شد؛‬ ‫خواهد‬ ‫شادمان‬ ‫جهان‬ ‫ا‬ ‫ام‬ ‫ّ‬ ‫کرد‪،‬‬ ‫خواهید‬ ‫ماتم‬ ‫و‬ ‫زاری‬ ‫شما‬ ‫خواهد‬ ‫بدل‬ ‫شادی‬ ‫به‬ ‫شــما‬ ‫غم‬ ‫ا‬ ‫ام‬ ‫ّ‬ ‫بود‪،‬‬ ‫خواهید‬ ‫غمگین‬ ‫شما‬ ‫ساعت‬ ‫که‬ ‫رو‬ ‫آن‬ ‫از‬ ‫می‌کشد‪،‬‬ ‫درد‬ ‫زایمان‬ ‫هنگام‬ ‫به‬ ‫زن‬ ‫‪21‬‬ ‫شــد‪.‬‬ ‫را‬ ‫خود‬ ‫درد‬ ‫آمد‪،‬‬ ‫دنیا‬ ‫به‬ ‫فرزندش‬ ‫چون‬ ‫ا‬ ‫ام‬ ‫ّ‬ ‫است؛‬ ‫فرا‪ ‬رسیده‬ ‫او‬ ‫دنیا‬ ‫به‬ ‫انسانی‬ ‫که‬ ‫این‬ ‫از‬ ‫است‬ ‫شاد‬ ‫که‬ ‫چرا‬ ‫نمی‌آورد‪،‬‬ ‫یاد‬ ‫به‬ ‫دیگر‬ ‫باز‬ ‫ا‬ ‫ام‬ ‫ّ‬ ‫اندوهگینید؛‬ ‫اکنون‬ ‫نیز‬ ‫شما‬ ‫همین‌سان‪،‬‬ ‫به‬ ‫‪22‬‬ ‫است‪.‬‬ ‫آمده‬ ‫هیچ‌کس‬ ‫و‬ ‫شد‬ ‫خواهد‬ ‫شادمان‬ ‫شما‬ ‫دل‬ ‫و‬ ‫دید‬ ‫خواهم‬ ‫را‬ ‫شما‬ ‫چیزی‬ ‫دیگر‬ ‫روز‪،‬‬ ‫آن‬ ‫در‬ ‫‪23‬‬ ‫گرفت‪.‬‬ ‫نخواهد‬ ‫شما‬ ‫از‬ ‫را‬ ‫شادی‬ ‫آن‬ ‫از‬ ‫می‌گویم‪،‬‬ ‫شما‬ ‫به‬ ‫آمین‪،‬‬ ‫آمین‪،‬‬ ‫خواســت‪.‬‬ ‫نخواهید‬ ‫من‬ ‫خود‬ ‫داد‪.‬‬ ‫خواهد‬ ‫شــما‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫آن‬ ‫بخواهید‪،‬‬ ‫من‬ ‫نام‬ ‫به‬ ‫پدر‬ ‫از‬ ‫چه‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫بیابید‬ ‫تا‬ ‫بخواهید‬ ‫نخواســته‌اید؛‬ ‫چیزی‬ ‫من‬ ‫نام‬ ‫به‬ ‫کنون‬ ‫تا‬ ‫‪24‬‬ ‫شود‪.‬‬ ‫کامل‬ ‫شادی‌تان‬ ‫رسید‬ ‫فرا‪ ‬خواهد‬ ‫زمانی‬ ‫ا‬ ‫ام‬ ‫ّ‬ ‫گفتم؛‬ ‫شما‬ ‫به‬ ‫تمثیل‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫«اینها‬ ‫‪25‬‬ ‫آشکارا‬ ‫بلکه‬ ‫گفت‪،‬‬ ‫نخواهم‬ ‫سخن‬ ‫شما‬ ‫با‬ ‫این‌گونه‬ ‫دیگر‬ ‫که‬ ‫من‬ ‫نام‬ ‫به‬ ‫روز‪،‬‬ ‫آن‬ ‫در‬ ‫‪26‬‬ ‫گفــت‪.‬‬ ‫خواهم‬ ‫شــما‬ ‫به‬ ‫پدر‬ ‫دربارۀ‬ ‫جانب‬ ‫از‬ ‫من‬ ‫که‬ ‫نمی‌گویم‬ ‫شما‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫کرد‪.‬‬ ‫خواهید‬ ‫درخواست‬ ‫دوست‬ ‫را‬ ‫شما‬ ‫د‬ ‫ْ‬ ‫خو‬ ‫پدر‬ ‫که‬ ‫چرا‬ ‫‪27‬‬ ‫خواست‪،‬‬ ‫خواهم‬ ‫پدر‬ ‫از‬ ‫شما‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫آورده‌اید‬ ‫ایمان‬ ‫و‬ ‫داشته‬ ‫دوست‬ ‫مرا‬ ‫شما‬ ‫زیرا‬ ‫می‌دارد‪،‬‬ ‫وارد‬ ‫جهان‬ ‫این‬ ‫به‬ ‫و‬ ‫آمدم‬ ‫پدر‬ ‫نزد‬ ‫از‬ ‫من‬ ‫‪28‬‬ ‫آمــده‌ام‪.‬‬ ‫خدا‬ ‫نزد‬ ‫می‌روم‪».‬‬ ‫پدر‬ ‫نزد‬ ‫و‬ ‫می‌گویم‬ ‫ترک‬ ‫را‬ ‫جهان‬ ‫این‬ ‫حال‬ ‫و‬ ‫شدم؛‬ ‫نه‬ ‫می‌گویی‪،‬‬ ‫سخن‬ ‫آشکارا‬ ‫«اکنون‬ ‫گفتند‪:‬‬ ‫شاگردانش‬ ‫آنگاه‬ ‫‪29‬‬ ‫حتی‬ ‫و‬ ‫آگاهی‬ ‫چیز‬ ‫همه‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫می‌دانیم‬ ‫دیگــر‬ ‫حال‬ ‫‪30‬‬ ‫تمثیل‪.‬‬ ‫به‬ ‫ایمان‬ ‫رو‪،‬‬ ‫همین‬ ‫از‬ ‫نهد‪.‬‬ ‫میان‬ ‫در‬ ‫تو‬ ‫با‬ ‫را‬ ‫سؤالش‬ ‫کسی‬ ‫نداری‬ ‫نیاز‬ ‫اکنون‬ ‫«آیا‬ ‫گفت‪:‬‬ ‫آنها‬ ‫به‬ ‫عیسی‬ ‫‪31‬‬ ‫آمده‌ای‪».‬‬ ‫خدا‬ ‫نزد‬ ‫از‬ ‫که‬ ‫داریم‬ ‫که‬ ‫براستی‬ ‫و‬ ‫فرا‪ ‬می‌رســد‪،‬‬ ‫زمانی‬ ‫اینک‬ ‫‪32‬‬ ‫دارید؟‬ ‫ایمان‬ ‫ا‬ ‫ً‬ ‫واقع‬ ‫به‬ ‫یک‬ ‫هر‬ ‫و‬ ‫شد‬ ‫خواهید‬ ‫پراکنده‬ ‫که‬ ‫است‪،‬‬ ‫فرا‪ ‬رسیده‬ ‫هم‌اکنون‬ ‫ا‬ ‫ام‬ ‫ّ‬ ‫گذاشت؛‬ ‫خواهید‬ ‫تنها‬ ‫مرا‬ ‫و‬ ‫رفت‬ ‫خواهید‬ ‫خود‬ ‫کاشانۀ‬ ‫و‬ ‫خانه‬ ‫در‬ ‫تا‬ ‫گفتم‬ ‫شما‬ ‫به‬ ‫را‬ ‫اینها‬ ‫‪33‬‬ ‫است‪.‬‬ ‫من‬ ‫با‬ ‫پدر‬ ‫زیرا‬ ‫نیستم‪،‬‬ ‫تنها‬ ‫من‬ ‫بود؛‬ ‫خواهد‬ ‫زحمت‬ ‫شما‬ ‫برای‬ ‫دنیا‬ ‫در‬ ‫باشید‪.‬‬ ‫داشته‬ ‫آرامش‬ ‫من‬ ‫ا‬ ‫ام‬ ‫ّ‬ ‫آمده‌ام‪».‬‬ ‫غالب‬ ‫دنیا‬ ‫بر‬ ‫من‬ ‫زیرا‬ ‫دارید‪،‬‬ ‫قوی‬ ‫دل‬ ‫ ‬ ‫ ‬ ‫ ‬ ‫ ‬ ‫ ‬ ‫ ‬ ‫ ‬ ‫ ‬ ‫ ‬ ‫ ‬ ‫ ‬ ‫ ‬ ‫ ‬