جزو «بیست و دو» درس آموزشی از کتاب مقدّس کتاب انجیل عیسی مسیح؛ ترجمه هزارهٔ نو | Page 163
شاگرد، 40 افتاد؟ نخواهند چاه در دو هر آیا شود؟ دیگر کور
کمال به تربیتش و تعلیم که هر ا ام ّ نیست، خود استاد از برتر
شد. خواهد خود استاد همچون رسد،
چوبی از ا ام ّ میبینی، برادرت چشــم در را کاهی ر ِ پ َ «چرا 41
برادرت به میتوانی چگونه 42 غافلی؟ داری خود چشم در که
ولی آورم”، در به چشــمت از را کاه ر ِ پ َ بگذار “برادر، بگویی:
چوب نخست ریاکار، ای نمیبینی؟ خود چشــم در را چوب
از را کاه ر ِ پ َ تا دید خواهی بهتر آنگاه آر، در به خود چشم از را
کنی. بیرون برادرت چشم
میوهاش و درخت
هیچ و د ر َ آو
نمــی بهبار بد میوۀ نیکــو، درخت «هیــچ 43
میوهاش از را درختی هر 44 نمیدهد. نیکــو میوۀ بد، درخت
نه و چید، انجیر میتوان خار بوتۀ از نه شــناخت. میتوان
45 انگور! تمشــک، بوتۀ از
نیکوی خزانۀ از نیک شــخص
دل بد خزانۀ از بد شــخص
و برمیآورد، نیکویی خود دل
سخن اســت، لبریز آن از دل آنچه از زبان زیرا بدی. خود،
میگوید.
نادان معمار و دانا معمار
ا ام ّ میخوانید، سرورم’ ‘سرورم، مرا که اســت «چگونه 46
و میآید من نزد که آن 47 نمیکنیــد؟ عمل میگویم آنچه به
مینمایانم شما به میکند، عمل آن به و میشنود را سخنانم
خانهای، بنای برای که د ن َ ما را کسی او 48 د. ن َ میما کس چه به
و کَند گود را زمین
ســیل چون نهاد. صخره بر را خانه پی
بجنباند، را آن نتوانست برد، هجوم خانه آن بر سیالب و آمد
میشنود را سخنانم که آن ا ام ّ 49 بود. شده ساخته محکم زیرا
پی، بدون خانهای که د ن َ ما را کسی نمیکند، عمل آن به ولی
دم در رد، ب ُ هجوم خانه آن بر سیالب چون ساخت. زمین بر
نهاد». جای بر عظیم ویرانی و فرو ریخت