132 37-
24: 13
مَرقُس ، مصیبت آن از پس ، روزها آن در امّا
« 24 شد خواهد تاریک خورشید
»“. افشاند نخواهد نور دیگر ماه
و ریخت خواهند فرو آسمان از ستارگان
25.”
آمد خواهند در بهلرزه آسمان نیروهای و جلال
و قدرت با که دید خواهند را انسان پسر مردم آنگاه 26 و
فرستاد خواهد را فرشتگان او 27. میآید ابرها در عظیم تا
زمین کرانهای از ، جهان گوشۀ چهار از را برگزیدگانش.
آورد خواهد هم گرد ، آسمان کرانهای محض به: گیرید فرا را درس این انجیر درخت از ، حال
« 28
هک درمییابید ، میدهد برگ ، زده جوانه آن شاخههای اینکه این
که بینید گاه هر ، گونه همین به 29. است نزدیک تابستان در
بر بلکه ، نزدیک * او که درمییابید ، میدهد رخ چیزها این
، ندهد روی همه این تا که میگویم شما به ، آمین 30. است امّا
، شد خواهد زایل زمین و آسمان 31. گذشت نخواهد * نسل. پذیرفت نخواهد زوال هرگز من
سخنان مسیح
بازگشت برای
انتظار حتی ؛ پدر جز نمیداند را ساعت و روز آن هیچکس
« 32 بیدار پس 33. نیستند آگاه آن از نیز پسر و آسمان
فرشتگان
. میرسد فرا کِی زمان آن نمیدانید زیرا ، باشید هوشیار و ، عزیمت هنگام به و رفته سفر به که است کسی همچون
34 یک
هر به و ، باشد گماشته خود خانۀ ادارۀ به را خادمانش بیدار
که باشد داده دستور نیز دربان به و سپرده خاص وظیفهای صاحبخانه
نمیدانید زیرا ، باشید بیدار نیز شما پس 35. بماند یا
خروس بانگ هنگام به ، نیمهشب یا شب ، آمد خواهد کی خواب
در را شما و بیاید ناگهان او که مبادا 36. سپیدهدم در
»! باشید بیدار: میگویم همه به ، میگویم شما به آنچه 37. بیند.”
آن“ یا 29: 13.” قوم“ یا 30:
13