ЭХЭ НЮТАГ ХӨӨРХЭМНИ Книга эжи | Page 178

МҮНХЭ БАЙГААЛИ
Ямаршье бэлигтэй уран зурааша гээшэб даа, байгаали.
Ябажа гарахадаа, золгохо бүреэ мэдэрнэм. һүгэдэнэм.
Ямаршье сагта хүгшэн эхын сэдьхэл мэтэ дэлгэр лэ
ёһолон золгоһон газартам
Ямбалан хэшэглэн байхань алим:
Аха дүүнэртэл, айлшадаа хүлеэһэн хада гүбээнүүд,
Ангирай дуута нюусаяа таалгахагүй нуур намагууд,
Аляалан гасаалдаг залуухан басаганай сэсэгтэ уралнуудтал
Амидаралай дэлгэрые гэршэлэн байгаа үнгэтэ байгаали,
Танай урда доро дохин, сэдьхэл зүрхэеэ хүлгөөнэм,
Танай урлаһан тэнюун байдалаар мүнхэ наһаяа
зохёоном…
Зунай зулгы сагта хүдөө нютагаараа ябахадаа, үнэхөөрөөл байгаалиин
шэмэг гоё һайхан анхилма агаар, уран гоёор уралан бүтээһэн шэнги нэмэргэ
набшаһадтай модод, талын гоёхон сэсэгүүд, шубуу шонхорой дуу дорьбоон,
хүнэй сэдьхэл хүлгөөдэг, уяруулдаг, дабташагүй мэдэрэлдэ абтахаш, бодолдош
гансал һайн һайхан эрмэлзэл түрэдэг.
Минии бүри жаахан үхибүүн ябахадам, эжым хэлэгшэ һэн: «Холын хүхэрэгшэ
хадын оройгоор харадаг ябаарай», – гэхэдэнь, ухаангилан бодожо шадахагүй