Μία φορά κι έναν καιρό ήταν μία κοπέλα . Σκεφτόταν : « Να γινόμουν αν μπορούσα πριγκίπισσα για μια μέρα ! Γιούπι και ζήτω θα φώναζα ! Μόλις ξυπνούσα θα φόραγα το πιο όμορφο φουστάνι και θα στόλιζα το κεφάλι μου με ένα αστραφτερό στέμμα . Έξω από το παράθυρό μου θα ήταν το πόνυ μου . Θα το τάιζα με κύβους νοστιμιάς . Τριγύρω θα καλπάζαμε και θα πηδούσαμε εμπόδια πολλά !» Το κοριτσάκι έγινε πριγκίπισσα και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα .