ΤΕΥ ΧΟ Σ 17
ΣΕΛΙΔΑ 21
Μαρία Κάλλας
(Συνέχεια από τη σελίδα 20)
Από νωρίς εκδήλωσε το ενδιαφέρον της για τη μουσική.
Το 1937 η Μαρία Κάλλας επιστρέφει με τη μητέρα της στην
Ελλάδα και έχοντας ήδη εκδηλώσει τα φωνητικά της χαρίσματα γίνεται δεκτή δωρεάν
από το Εθνικό Ωδείο.
Από το 1939 που ξεκίνησε να
ερμηνεύει ρόλους σε παραστάσεις στο Ωδείο Αθηνών ξεκίνησε
η λαμπρή καριέρα της που
έγινε παγκόσμια.
Εμφανίζεται στη Λυρική σκηνή
ως Aϊντα του Βέρντι, γίνεται
Βεατρίκη στο Βοκάκκιο και
τραγουδά Tosca και Cavalleria.
Στις 3 Αυγούστου 1947 κάνει
την πρώτη εντυπωσιακή της
εμφάνιση στην Αρένα της Βερόνα με την "Τζοκόντα". Ερμηνεύει Ιζόλδη και Turandot. Ο ένας
θρίαμβος διαδέχεται τον άλλο.
Το 1949 εμφανίζεται στο
Μπουένος Άυρες με τη Νόρμα.
Το 1950 στο Μεξικό γίνεται
Λενόρα, Φιορίλα στη Ρώμη, Traviata στη Φλωρεντία. Οι επιτυχίες συνεχίζονται ως Κοστάντσα
στη Σκάλα του Μιλάνου. Τραγουδάει Αρμίντα στη Φλωρεντία, Ριγκολέτο στο Μεξικό, και
Λαίδη Μάκβεθ στη Σκάλα. Η
εκπληκτική της πορεία συνεχίζεται.
Γίνεται Αλκηστη, Ελισάβετ,
Τζούλια, Μανταλένα Ροζίνα,
Φεντόρα Ιφιγένεια, Αμέλια Ιμογένη, Παουλίνα. Η παράσταση
της "Tραβιάτα" το 1955 σε σκη-
νοθεσία Λουκίνο Βισκόντι υπήρξε θριαμβευτική. Το 1960-61
τραγουδάει στο Αρχαίο Θέατρο
της Επιδαύρου Νόρμα και Μήδεια σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή. Το 1964 σημειώνει νέο
καλλιτεχνικό θρίαμβο στην
Όπερα του Παρισιού με τη Νόρμα. Στις 5 Ιουλίου 1965 εμφανίζεται για τελευταία φορά σε
παράσταση όπερας. Είναι στο
Covent Garden του Λονδίνου με
την "Tosca" σε σκηνοθεσία
Φράνκο Τζεφιρέλι.
Η 8η Δεκεμβρίου 1973 θεωρείται η τελευταία της δημόσια
εμφάνιση όπου η Μαρία Κάλλας τραγούδησε άριες στην
όπερα του Παρισίου. Εκείνη την
ημέρα το κοινό την κάλεσε στη
σκηνή 10 φορές. Η κραυγή
"Viva Maria" συγκλόνιζε την αίθουσα όσο οι ανθοδέσμες
έπεφταν στη σκηνή. Πρόκειται
πραγματικά για μια ανεπανάληπτη, εξαιρετική καλλιτεχνική
σταδιοδρομία από την οποία
δεν είναι δυνατό να παραλειφθεί τίποτα. Οι επιτυχίες της Κάλλας δημιουργ