Στο έρεβος της ψυχής | Page 24

«Γιατί» Σκιές κυνηγώ στα σκοτάδια της νέας αυγής κρύβω και κρύβομαι πριν ο ήλιος με πιάσει με σκιές οπλοφορώ στα δίχτυα της ψυχής αποφεύγω κάθε ακτίνα που θα περάσει πονάει το πόδι είναι το γόνατο σάπιο πονάει και η μέση τα κόκαλα τρίζουν το καντηλάκι της νιότης μου είναι άδειο πλέον τα χείλη μου ξέρουν μονάχα να βρίζουν κατάρες πάνε και έρχον >: