Χαρισμένα
Ήταν μια μέρα ξακουστή
που για χρόνια την περίμενα
στριμωχτά στην κουπαστή
την θάλασσά μου γύρευα
εκείνο το ωραίο πρωινό
πως με λένε ξέχασα
ένα φιλί για φυλαχτό
κατάφερα και έχασα
ήταν ζεστό το μεσημέρι
κι ο ουρανός μόλις σκοτείνιασε
ένα μικρό μαύρο περιστέρι
την ψυχούλα μου οδήγησε
μέσα σε νούφαρα και λάσπες
κάτω από αστέρια και φωνές
όπου οι μοίρες έπαιζαν τις γλάστρες
σε παρτέρια με φωτιές
13