Διοικητικά Συμβούλια ». Δεν κατανοούμε γιατί παρόμοιες( επιφυλάξεις), ενώ προτάθηκαν έναντι των ΗΠΑ, δεν υφίστανται στην διαπραγμάτευση με τον Καναδά. Θα πρέπει επίσης ν’ αναφερθεί πως αν και οι υπηρεσίες παροχής ποσίμου ύδατος περιέχονται στις επιφυλάξεις του Παραρτήματος II, ακόμη και σ’ αυτές εφαρμόζονται οι αρχές της προστασίας των επενδύσεων [ 2 ].
Ως προς την Αποχέτευση μόνο η Γερμανία προέβαλε επιφύλαξη για την « Πρόσβαση στις Αγορές » όσον αφορά στον τομέα υπηρεσιών « Αποβλήτων, Διάθεσης Αποβλήτων και Αποχέτευσης », πράγμα που σημαίνει πως σ’ όλα τα υπόλοιπα κράτημέλη θα ισχύουν οι διατάξεις της CETA ακόμη κι αν αυτές βρίσκονται σε αντίθεση προς το αρ. 12 της Οδηγίας Παραχωρήσεων της ΕΕ( δυνάμει του οποίου η Οδηγία δεν ισχύει σε περιπτώσεις Παραχώρησης της Διάθεσης ή της Επεξεργασίας των Αποβλήτων [ 3 ]).
3. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ισχυρίζεται πως η οριζόντια « Εξαίρεση ΔΕΚΟ » προστατεύει τις Επιχειρήσεις Ύδρευσης Βάσει Μελέτης την οποία παρήγγειλαν η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσίων Υπηρεσιών( EPSU) και το Αυστριακό Εργατικό Επιμελητήριο [ 4 ] η συγκεκριμένη διάταξη περιέχει σκοτεινά σημεία, παρά το ότι αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα όπλα της ΕΕ στις περιπτώσεις εμπορικών συμφωνιών. o Ο τρόπος προστασίας που εφαρμόζεται στην ΕΕ δεν περιλαμβάνει προστασία της επένδυσης. o Η ορολογία που χρησιμοποιείται παραμένει αμφίσημη καθώς όροι όπως « δημόσιες παροχές( public utilities)» δεν διαθέτουν ερμηνεία στο Διεθνές Δίκαιο ούτε έχουν αντίστοιχο στο Δίκαιο της ΕΕ.
Επίσης η διάταξη για τις « Δημόσιες παροχές » απλώς προστατεύει κατά της Πρόσβασης στις Αγορές όχι όμως στην περίπτωση των « Εθνικών Πρακτικών ». Έτσι επιχειρήσεις με έδρα στον Καναδά, μόλις ιδρύσουν μια θυγατρική σε κράτος-μέλος της ΕΕ θα απολαμβάνουν όλων των προνομίων που τώρα έχουν οι τοπικές επιχειρήσεις.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δηλώνει πως αυτό το σύστημα διασφαλίζει μιαν εικοσαετία προστασίας. Εμείς απλώς οφείλουμε ν’ αναγνωρίσουμε πως μέχρι σήμερα καμιά εμπορική συνθήκη δεν έχει απαγορεύσει σε κράτη-μέλη να παρέχουν δημόσιες υπηρεσίες. Βάσει όμως των συμπερασμάτων του δρ. Krajewski, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τους περιορισμούς που θα δεσμεύουν τις κυβερνήσεις( αν η CETA γίνει αποδεκτή) καθώς αυτές θα πρέπει στο εξής να λαμβάνουν υπ’ όψη όλες τις επιβαλλόμενες από την Συνθήκη υποχρεώσεις. Το ότι μέχρι σήμερα δεν έχουν υπάρξει αντιρρήσεις στο ισχύον σύστημα επ’ ουδενί σημαίνει πως τέτοιες δεν θα υπάρξουν στο μέλλον υπό τις νέες διατάξεις. Το παρόν σύστημα υπάρχει από την εποχή της Συνθήκης GATS( το 1995), στο μεσολαβήσαν δε διάστημα η ΕΕ έχει υπογράψει εμπορικές συνθήκες με αναπτυσσόμενες χώρες και αναδυόμενες αγορές( Μεξικό, Χιλή, Ν. Κορέα, Περού κ. ο. κ.). Ουδεμία των αντισυμβληθεισών χωρών ήταν αρκούντως ισχυρή ώστε να δύναται να επεκταθεί στον τομέα των δημοσίων υπηρεσιών στο εσωτερικό της ΕΕ. Ο Καναδάς( της CETA) και οι ΗΠΑ( με την TTIP) είναι καταφανώς εντελώς διαφορετικές περιπτώσεις.
Όσον αφορά στην αποχέτευση υπάρχει( όπως ήδη ειπώθηκε) μια μόνο( γερμανική) επιφύλαξη σχετική με την επεξεργασία των αποβλήτων και ο γενικός όρος « Περί Δημοσίων Παροχών », όπου περιέχονται περιβαλλοντικά θέματα που περιέχουν και