ΑΠΟΨΗ
Κι Αν!
29 Σεπτεμβρίου 2018
ΑΠΟΨΗ
Social Media: Ο Βασιλιάς Είναι Γυμνός!
6
Γράφει η Στέλλα Ατλαμάζογλου Μέλος ΕΣΗΤΛΣΥΜ www. styliani. gr Κι αν, εαυτέ μου, σ’ άφησα να πέσεις για λίγο, Κι αν η καρδιά σε οδήγησε πιο κάτω, Τότε να με συγχωρέσεις. Χαθήκαμε στο δρόμο, αφήσαμε τα χέρια, χαθήκαν κι οι σκιές μας και ψάχνουν να ενωθούν. Έμεινες πίσω και σέρνομαι εμπρός σου μισή, μα βλέπω τα διόδια πιο πέρα και μιαν έξοδο. Δώσε μου το χέρι σου και σήκω ξανά. Άνοιξε καλά τα μάτια, δες τον ήλιο, κοιταξέ με. Δεν ταιριάζει στο χαμόγελό μας η θλίψη. Πλήρωσε τα διόδια με ό, τι σου απέμεινε να δώσεις και φύγαμε μαζί με το ίδιο βήμα.» Σ. Α.
Η ζωή κύκλους φέρνει και ξαναζείς και χαρές και λύπες και άγχη. Και γνωρίζεις καλά πως, αν τώρα ζεις στο σκοτάδι κι όλα σου φαίνονται μαύρα, το φως θα βρει μια χαραμάδρα και θα « σκίσει » το σκοτάδι, σα λεπίδα, για να μπει.
Επίτρεψε στο εαυτό σου, να βιώσει και να εκφράσει κάθε συναίσθημα. Επίτρεψε σε εσένα να παραδεχτείς τη θλίψη, το θυμό, τη χαρά και το φόβο σου. Να τα εξωτερικεύεις, μην τα πετάς κάτω από το χαλάκι του « φαίνεσθαι ». Συσσωρεύονται εκεί, το χαλάκι θα φουσκώσει κι όλο αυτό θα γυρίσει « μπούμερανγκ » εις βάρος της ψυχικής σου ηρεμίας. Αποτίναξε τις αρνητικές σκέψεις και τις ενδοβολές της κοινωνίας, που θέλει τον άνθρωπο, απάνθρωπο κι ανέκφραστο, να μη δείχνει αδύναμος.
Μοιράσου κάθε σου σκέψη, η οποία σε βαραίνει, με την οικογένειά σου, τους κοντινούς σου φίλους, με αυτόν, που θα θέλει να σε ακούσει. Όχι για να σου δώσει συμβουλή, άλλωστε ξέρεις τι θα σου πουν. Ο λόγος που εκφράζουμε τα προβλήματά μας είναι περισσότερο, γιατί θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Δεν θέλουμε να σκεφτούμε τη λύση εκείνη την ώρα ή να ακούμε νουθεσίες, θέλουμε απλώς να δούμε, πως ο ακροατής αναγνωρίζει και καταλαβαίνει το
πώς νιώθουμε.
Όταν βρεθείς σε μια δύκολη κατάσταση, που μοιάζει με αδιέξοδο και νιώθεις να σου κόβει κάποιος τα φτερά, έχεις μία επιλογή. Να παραδεχτείς τα αρνητικά συναισθήματά σου και τα όποια θετικά υπάρχουν, να « γονατίσεις », να κλάψεις, να « γκρεμιστείς ». Αν όμως πέσεις, πρόσεξε, γιατί δεν είναι το πάτωμα, που σε « τραβάει » προς τα κάτω. Εσύ, μόνος σου, θα πρέπει να βρεις τη δύναμη να σηκωθείς και πάλι. Να ρίξεις όλο σου το βάρος στα χέρια και στα πόδια, να σταθείς όρθιος, να ανοίξεις τα χέρια σου σα φτερά, σαν πουλί έτοιμο να πετάξει, να νιώσεις και πάλι δυνατός και λεύτερος. Και τότε, θα κάνεις το πρώτο βήμα, μετά το δεύτερο και τελικά θα περπατάς και πάλι προς νέους δρόμους. Μην φοβηθείς και μην δειλιάσεις. Δεν σου δίνει ο χρόνος το περιθώριο να μην τον προλάβεις.
Το παραπάνω κείμενο εντός εισαγωγικών, το έγραψα πριν δύο χρόνια, κατά τη διάρκεια μιας στενάχωρης περιόδου της ζωής μου. Κι όμως, αυτά που έγραψα τα ξανάνιωσα και θα τα ξανανιώσω. Και πάντα θα ορθώνομαι. Πιο ψηλή και πιο δυνατή, θα κουβαλώ τη γνώση μου, για όπλο, να με προστατεύει. Και θα κουβαλώ και τον εαυτό μου, τέσσερα μάτια, καλύτερα από δυο
Οι περισσότεροι από εμάς ξυπνάμε και κοιτάμε το κινητό μας. Λυπηρό πράγματι αν σκεφτείς ότι αυτή η πολυμηχανή smartphone έχει για πάρα πολλούς ανθρώπους καταλήξει ο καλύτερος μας φίλος-δυνάστης. Πολλοί στο κρεβάτι ακόμη ανοίγουμε το wifi( εάν το κλείσαμε ποτέ κατά τη διάρκεια της νύχτας ….) γιατί η μέρα μας « ξεκινάει » με το να ανοίγουμε τα μάτια μας σωματικά και τα « μάτια μας στον κόσμο » μέσω των pixel των εικόνων και των βαρύγδουπων δηλώσεων από άτομα που ούτε καν μας αφορούν στο facebook και στο instagram.
Στο παιχνίδι αυτό που λέγεται
« δικτύωση » πρέπει να πάρεις και να δώσεις τη πληροφορία, για να παίξεις. Σαφώς και τα Media έχουν και τη θετική τους πλευρά, δεν είναι μόνο ένας κόσμος « ιδανικών προβολών του ψεύτικού εαυτού μας ». Μέσω αυτών διακινείται μεγάλος όγκος πληροφοριών με σκοπό την πληροφόρηση, το marketing, τις δημόσιες σχέσεις, την εξυπηρέτηση πελατών και την έρευνα αγοράς. Πολλοί επαγγελματίες και επιχειρήσεις τα χρησιμοποιούν αποκλειστικά στην υπηρεσία των πελατών ή των πιθανών πελατών τους καθώς καθιστούν την επικοινωνία πιο εύκολη, γρήγορη και άμεση.
Τι γίνεται όμως όταν το θέμα γίνεται λίγο πιο … « προσωπικό »? Υπάρχει μια αμέριστη ελευθερία στον καθένα να χτίσει ένα προφίλ του « ιδανικού του εαυτού » με φωτογραφίες και δηλώσεις που τον αντιπροσωπούν. Έτσι ξεκίνησε και η ιδέα του Face-book( βιβλίο προσώπων / προσωπείων) καθώς στις σελίδες του βλέπουμε « πρόσωπα » και μεμονωμένες πτυχές της ζωής ενός ατόμου και όχι την ολοκληρωτική του κατάσταση.
Της Γεωργίας Τσιάκου Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και Αυτοεκτίμησης / Ανθοθεραπεύτρια
Το να παρουσιάζονται όλα « τέλεια και αψεγάδιαστα » ξεκινώντας από κορμιά …. φτάνοντας σε συναισθήματα και σε σχέσεις με # hash tagκαι labels, είναι αρρώστια ή τουλάχιστον έτσι ξεκινάει και μεγαλώνει το μικρόβιο του « άλλος είμαι και άλλος φαίνομαι ». Μέσα στη φράση « τείνω να θέλω να αποδείξω ότι είμαι ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ από αυτό που πραγματικά είμαι, γιατί το κάνουν όλοι οι άλλοι » μπορείς να βρεις τα πάντα: ποιος μας λέει ότι οφείλουμε να αποδείξουμε κάτι σε κάποιον? αυτός / ή που είμαι- έτσι ακριβώς όπως είμαι- δεν είναι αρκετά καλός? Όμορφος? Κοινωνικός? Δημοφιλής? Αξιαγάπητος? Sexy? Σημαντικός?( αναρωτιέμαι …) Και τέλος ποιοι είναι « όλοι οι άλλοι » και πόσο σημαντικοί είναι στη ζωή μου αυτοί οι άλλοι / ξένοι που δεν με ξέρουν καν στην καθημερινότητά μου ούτε ζουν μαζί μου, ούτε μοιραζόμαστε
κάποιο κοινό σκοπό? Η λάθος χρήση των social media και οι ψευδείς / μπερδεμένες περσόνες τους στηρίζονται πάνω σε αισθήματα ενοχής, κατωτερότητας, αναξιότητας και αρρωστοπάθειας με το επισφράγισμα του « γιατί όχι κι εγώ όπως όλοι οι άλλοι?» βλ. δύσκολο να γλιτώσεις καθότι κοινωνικό ον …
Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που σε κοινωνικά χρησιμοποιούν τα media για το « μοίρασμα » και την « επικοινωνία » που τους επιτρέπουν να έχουν, μηδενίζοντας το χρόνο και τα χιλιόμετρα αλλά ασκώντας και ένα μέτρο στο χρόνο που οι ίδιοι παραμένουν μέσα σε αυτά καθώς και το περιεχόμενο που ακολουθούν. Πολλοί έκλεισαν κάποιους λογαριασμούς από αυτούς ώστε να μην επιφορτίζονται με περιττές πληροφορίες. Το γεγονός παραμένει το ίδιο: κανένα προφίλ με φίλτρα δε θα μπορέσει να κάνει πιο « instant » και να αντικαταστήσει το αυθεντικό συναίσθημα και επαφή, με τον εαυτό μας ή με άλλους.
Και κάποια στιγμή το wifi κλείνει …