Όμως, υπήρχε κάποιος που περνούσε χάλια, Γουϊνι. Οι νεράιδες και
οι νεράιδοι το φοβόντουσαν μόνο που το έβλεπαν από χιλιόμετρα
μακριά. Αυτό είχε στεναχωρηθεί τόσο πολύ, όμως δεν μπορούσε να
κάνει κάτι, δεν ήταν στο χέρι του.
Αναγκάστηκε να φύγει, έτσι κι αλλιώς κανείς δεν του έδινε σημασία.
Κάνείς δεν περίμενε να έρθει στην γιορτή, η πιο σκληρή, η κακιά
βασίλισσα, μέχρι που έφτασε. Κανείς δεν της μίλησε, όμως αυτή είχε
κάτι να πει. Πήγε στο βάθρο, πήρε το λόγο και ξεκίνησε να λέει:
«Είστε όλοι σας απαράδεκτοι. Μόλις, κάνατε κάποιον να περάσει την
χειρότερη μέρα της ζωής του. Αν και δεν είναι ούτε άνθρωπος αλλά
ούτε νεράιδα έχει και καρδιά και συναισθήματα, γιατί είναι ζώο.»
Τότε όλοι υποψιάστηκαν ότι μιλούσε για τον μικρό Γουϊνι που είχε αποχωρήει
από τη δεξίωση. Η βασίλισσα συνέχισε να κάνει παρατήρηση και αυτό είχε
κάποιο αποτέλεσμα. Ο καθένας πήγε στον Γουϊνι και του ζήτησε γονατιστός
συγνώμη. Αυτός τους συγχώρεσε και πήγε να διασκεδάσει μαζί τους.
Τέλος, όλοι έμειναν ευχαριστημένοι και χαρούμενοι και πιστεύω ότι σας
έκανα να καταλάβετε το μήνυμα όπου θα ήθελα να κρατήσετε από το
παραμύθι μου, ότι κανείς δεν είναι αυτό που φαίνεται. Σας φέρνω
παράδειγμα τη βασίλισσα που όλοι τη θεωρούσαν κακιά και σκληρή, ενώ
τελικά ήταν καλή και ευαίσθητη. Επίσης, άλλο ένα παράδειγμα είναι ο Γουϊνι,
που ενώ όλοι τον θεωρούσαν επικίνδυνο, στο τέλος κατάλαβαν ότι δεν έχει
καμία διαφορά με αυτούς, παρόλο που είναι ζώο.
Τέλος