Οι περιπέτειες της σταγονούλας Ερμίνας | Page 10

-Πόζν θξπώλσ, είπε ε Δξκίλα.

-Έια θνληά καο λα δεζηαζείο, πξόηεηλαλ θάπνηεο ζηαγόλεο. Πξνηνύ ην θαηαιάβεη, έλησζε ειαθξηά ζα πνύπνπιν θαη άξρηζε λα πέθηεη θάησ.-ΒΟΗΘΔΙΑΑΑΑ!!!, θώλαμε ε κηθξή ζηαγόλα.-Με θνβάζαη. Άξπαμε ην ρέξη κνπ, θώλαμε κηα κεγαιύηεξε ζηαγόλα πνπ έπεθηε θη εθείλε ηελ ίδηα ζηηγκή δίπια ηεο. Καη καδί ζπλέρηζαλ λα πέθηνπλ θαηά κήθνο ηεο θνξπθήο ηνπ βνπλνύ...- Οννν! Δίλαη ηόζν ςειά. Φνβάκαη!

Η Δξκίλα θξύσλε επίζεο. Δίρε ηελ εληύπσζε όηη είρε θξπώζεη. Κνίηαμε ηηο θίιεο ηεο. Η κεγαιύηεξε ζηαγόλα ήηαλ επίζεο παγσκέλε. Δίρε γίλεη θάηαζπξε. ιν θαη πεξηζζόηεξεο ζηαγόλεο ήξζαλ δίπια ζηελ Δξκίλα θαη ηε θίιε ηεο κε ηελ ειπίδα λα ληώζνπλ θάπνηα δεζηαζηά. Η Δξκίλα έγηλε θάηαζπξε επίζεο θαη έλησζε όηη θάηη πεξίεξγν ηεο ζπλέβαηλε- Μελ αλεζπρείο! Άθνπζε ηε κεγαιύηεξε ζηαγόλα λα ςηζπξίδεη ζην απηί ηεο. Θα γίλνπκε ρηνλνληθάδεο.