ΤΟ [ F . PO ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΟΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΟΔΟ
80 . ΕΑΜ 26752 . Ἐλλειψοειδἠς-ὠοειδὴς ἀκροκέραμος . Πηλός . Ὕψ . 0.17 μ ., πλ . Ο . 142 μ ., Πάχ . 0 . Ο58 μ . κάτω , 0.028 μ . ἄνω ( τήν . 38ε . 2 ). Ἀποκρουμένο τὸ πάνω τμῆμα . Ἔχει σχῆμα 14φυλλου ἀνθεμίου , του ὁποίου δηλώνονται πλαστικὰ μὲ ὀδοντώσεις μόνο οἱ ἄκρες τῶν φύλλων , τὰ ὁποία θὰ δηλώνονταν μὲ χρῶμα . Γιὰ τὸν τύπο βλ . τὴν λίγο πρωιμὀτερη ἀπὸ τὸ Μητρῶο τῆς ἀΘηναϊκῆς ἀγορᾶς ( J . M . Camp , Ἡdpxaia ἀγορὰ τῆς Ἀθήνας , 2005 , εἰκ . 52 ).
Τὰ ἀκόλουθα ἀντικείμενα ( ἀρ . κατ . 81-85 ) μὲ ἀρ . εὑρ . 7372-7375 καὶ 7396 ταυτίστηκαν ( 1993-1994 ) μὲ βάση τὶς δύο -ἄγνωστες ἕως τώραφωτογραφίες του Δ . Καμπούρογλου ἀπὸ τὴν ἀνασκαφὴ στὸ ἱερὸ κατὰ τὰ ἔτη 1891 καὶ 1892 ( εἰκ . 17-18 ), οἱ ὁποῖες βρίσκονται στὸ Ἀρχεῖον Ἰ . Τραυλοῦ ( Ἀρχαιολογικὴ Ἑταιρεία ).
81 . ΕΑΜ 7372 . Ἄνω τμῆμα του σώματος γυναικείας ντυμένης μορφῆς . Μάρμαρο λεπτόκοκκο ( πεντελικό ). Σωζ . ὕψ . 0.255 μ ., πλ . 0.23 μ ., πάχ . Ο . 155 μ . ( εἰκ . 18 , πίν . 32α-γ ). Λείπει τὸ κεφάλι καὶ ὁ λαιμός . Σπασμένη ἡ δεξιὰ πλευρὰ ἀπὸ τὸν ὦμο ἕως περίπου τὴ μέση- τὸ ἐξωτερικὸ τμῆμα του ἀριστεροῦ χερίου μὲ τὸ ἱμάτιο . Μικρὲς ἀποκρούσεις στὴ βάση τοῦ λαιμοῦ ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλη τὴν ἐπιφάνεια του σώματος . Ἔντονη ἡ καφεκόκκινη πάτινα σὲ ὅλη τὴν ἐπιφάνεια . Ἵζημα στὴν ἀριστερὴ ὠμοπλάτη ,
Η γυναικεία μορφὴ ἀπεικονίζεται κατενώπιον , φοράει λεπτὸ χιτῶνα μὲ σχηματοποιημένες πτυχώσεις ποῦ συγκρατεῖται μὲ λεπτὴ ζώνη κάτω ἀπὸ τὸ στῆΘΟς- κορδόνια συγκρατοῦν τὸ ἔνδυμα στοῦς ὤμους . Στὴ δεξιὰ πλευρὰ συγχέεται ὁ χιτῶνας μὲ τὸ ἱμάτιο , δίνουν τὴν ἐντύπωση ἀνοίγματος . Ἀπὸ πάνω φοράει τὸ ἱμάτιο ποὺ καλύπτει λοξὰ τὴν πλάτη ἀφήνοντας ἀκάλυπτη τὴν δεξιὰ ὠμοπλάτη , πέφτει κατακόρυφα στὴν ἀριστερὴ πλευρά καλύπτοντας καὶ τὸν βραχίονα , ἐνῶ στὴ δεξιὰ πλευρὰ πρέπει νὰ φερόταν πρὸς τὰ ἐμπρὸς ὥστε νὰ καλύπτει τμῆμα τῶν μηρῶν . Τὸ δεξὶ χέρι θὰ ὑψωνόταν , ὅπως καταδεικνύεται ἀπὸ τὴ θέση τοῦ δεξιοῦ μαστοῦ λίγο ψηλότερα ἀπὸ τὸν ἀριστερὸ . Τὸ ἀριστερὸ ἢ θὰ φερόταν πρὸς τὰ Κάτω παράλληλα στὸ σῶμα ἢ θὰ προτεινόταν . Τὸ ἄγαλμα χρονολογεῖται στὰ τέλη του 4ου ἢ ἀρχὲς του 3ου αἰῶνα π . Χ . καὶ ἀντανακλᾶ σὲ μικρότερη κλίμακα τὸ λατρευτικὸ ἄγαλμα τῆς Ἀφροδίτης σὲ αὐτὸ τὸ ἱερό .
Ἄv ὑποθέσουμε ὡστόσο ὅτι λατρευτικὸ ἄγαλμα εἶναι αὐτὸ τῆς Ἀφροδίτης μὲ τὸν Ἔρωτα , ἀρ . κατ . 9 , πράγμα ποῦ ἐνισχύεται ἀπὸ τὸν τύπο τῆς Ἀφροδίτης ποὺ υἱοθετεῖται στὸ ἀναθηματικὸ ἀνάγλυφο ἀρ .
84