Γ . ΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Σπασμένη σε ὅλες τὶς πλευρὲς καὶ κατὰ τὸ ἥμισυ σχεδὸν τοῦ πάχους .
Χειρωνακτικὸ ἔργο ἀπὸ ἐπιδιόρθωση στὴ ρωμαϊκὴ ἐποχὴ με ἀπεικόνιση πομπῆς Ἐρὡτων . Σώζεται τμῆμα δύο μορφῶν : τμῆμα τοῦ ἀριστεροῦ λυγισμένου βραχίονος καὶ τοῦ φτεροῦ τοῦ προπορευομένου Ἔρωτος , τὸ δεξὶ προτεινόμενο χέρι με τμῆμα τοῦ ἄνω κορμοῦ ἕως τὴ βάση τοῦ λαιμοῦ καὶ τὴν ἄνω ἄκρη του φτεροῦ τοῦ ἀκολουθοῦντος Ἔρωτος . Ο πρῶτος θὰ κρατοῦσε στὸ λυγισμένο χέρι τὴ φιάλη , ὁ δεύτερος στὸ προτεταμένο χέρι του τὸ θυμιατῆριο .
11 . EAM 1451 . Ἀνάγλυφη πλάκα . Μάρμαρο . Ὕψ . Ο . 46 μ ., μῆκ . 1.21 μ ., πάχ . 0.24 μ . ( πῖν . 5Οα , γ ). Βρισκόταν στὸν Πύργο τῶν Ἀνέμων ( συλλογὴ ) καὶ δημοσιεύτηκε ἀρχικὰ ἀπὸ τὸν Κ . Bursian , Berichte i1ber die Verhand1ungen der kénig- 1ich sc ' ichsischen Gese11schaft der Wissenschafi ‘ en zu Leipzig - Phi1o1ogische Historische C1asse 12 , 1860 , 197-198 .
Ρ . Pervanog1ou , AZ 19 , 1861 , 231 . V . Sybe1 , 304 , 1 . ΕΑ 1254.11 ( E . L0wy ). Καστριώτης , 256-257 . Σβσρῶνσς , 452 , ἀρ . 150 , Π , Πίν . 102 . Σ . Καροὐζου , ΑΕ 1956 , 165-168 , 172-176 . AJA 68 , 1964 , 50-51 , Α 58 . Καροὐζου , 94 .
Καὶ στὰ δύο πέρατα φέρει ἀναδύρωση καὶ τόμους γιὰ ὑποδοχῆ συνδέσμων . Μικρἐς ἀποκρούσεις στὸν ἄνω κανόνα , στὰ μέλη τοῦ σώματος , κυρίως στὰ σκέλή ἔχει ἀποκρουσθεῖ πλῆρως ἡ κεφαλὴ τοῦ τελευταίου στὴ σειρά . Τέλη τοῦ 2ου αἱ . π . Χ . Πομπὴ πέντε Ἐρώτων με ἁπλωμένα τὰ μεγάλα φτερά τους . Τὰ μαλλιά τους εἶναι κοντά , ἁδρὰ δηλώνονται περὶ τὴν κεφαλή . Στὸ δεξὶ προτεταμένο χέρι κρατοῦν οἱ δύο Θυμιατῆριο , οἱ τρεῖς οἰνοχὀη , ἐνῶ στὸ λυγισμένο ἀριστερὸ κρατοῦν ὅλοι φιάλη . Η Καρούζου πιστεύει ὅτι αὐτὴ ἡ πλάκα σμιλεὐτηκε ἀπὸ τὸν γλύπτη ὡς ὑπόδειγμα γιὰ τοὺς βοηθούς του , οἱ ὁποῖοι θὰ φιλοτέχνησαν τὶς ἄλλες πλάκες . Ο Bursian εἶχε ἀρχικὰ ὑποθέσει ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ ἀπεικόνιση Ἐλευσινίων Μυστηρίων καὶ ἑρμηνευε τοὺς Ἔρωτες ὡς ἕνα εἶδος « génie des mystéres ». Ο Περβάνογλου ὑποθέτει συμβολικὴ ἀπεικόνιση λαμπαδηδρομίας ἢ ὑδροφορίας ἢ ἀντίστοιχου ἀγῶνα καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑποθέτει ὅτι οἱ δύο πλάκες προέρχονται ἀπὸ κάποιο χορηγικὸ ἀνάΘημα , ὑπόθεση ποῦ ἀσπάζονται καὶ οἱ Stuart καὶ Revett ( βλ . στὴ συνέχεια ).
12 , ΕΑΜ 1452 . Ἀνάγλυφη πλάκα . Ὕψ . 0.46 μ ., μῆκ . 0.78 μ ., πάχ . 0.22 μ . ( πίν . 5οβνγ ). ΒρέΘηκε περὶ τὸ 1860 παρὰ τὸ Δίπυλον ( Περβάνογλουγ ἴσως ἦταν
117