– Λέγεται πως ο Γκμοχ έμαθε από την τηλεόραση την απόλυσή του από την ΑΕΛ το ίδιο βράδυ που οι Λαρισαίοι γλεντούσαν την κατάκτηση του τίτλου.
Στο τελευταίο ματς με τον ΠΑΟΚ στον πάγκο κάθισε ο βοηθός του, Οράσιο Μοράλες, που σήκωσε το τρόπαιο από πλευράς τεχνικής ηγεσίας.
– Η Λάρισα ουσιαστικά έπαιξε σχεδόν μιάμιση δεκαετία νωρίτερα το ρόμβο στο κέντρο, με τον Αλεξούλη αμυντικό χαφ, τους Βουτυρίτσα και Τσιώλη στις δύο πλευρές με αμυντικά αλλά και επιθετικά καθήκοντα και τον Καραπιάλη ως επιτελικό μέσο.
– Από την ΑΕΛ το καλοκαίρι είχε αποχωρήσει για τα Τρίκαλα ο επί σειρά ετών αρχηγός της ομάδας Παραφέστας.
Κάτι ανάλογο είχε γίνει και με το δεύτερο και τελευταίο τίτλο του ΠΑΟΚ, όταν αμέσως μετά την αποχώρηση του Γιώργου Κούδα από την ενεργό δράση οι Θεσσαλονικείς αναδείχτηκαν πρωταθλητές το 1985.
– Ο Πλίτσης ήταν ο τερματοφύλακας που συνέδεσε το όνομά του με τη χρυσή εποχή της ΑΕΛ. Ωστόσο, την περίοδο του πρωταθλήματος είχε αρχίσει πια η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρησή του από τους Θεσσαλούς( για τον Ολυμπιακό και στη συνέχεια τον Ηρακλή) και βασικός γκολκίπερ ήταν ο Χρήστος Μιχαήλ, ο οποίος για χρόνια είχε μείνει στη σκιά του.
– Το Δεκέμβρη ο Πλίτσης, ο οποίος είχε παίξει μόνο στο Κύπελλο, μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, ο δε Μιχαήλ- μέλος του προπονητικού τιμ της ΑΕΛ επί Δώνη, με πολλές πιθανότητες να συνεχίσει- έπαιξε τα 29 από τα 30 ματς πρωταθλήματος.
– Στο πρωτάθλημα του 1987-88 η Λάρισα ευστόχησε σε όλα τα πέναλτι τα οποία είχε κερδίσει, ενώ η εστία της δεν δέχτηκε κανένα! Τελευταίο πέναλτι ήταν αυτό που εκτέλεσε ο Θανάσης Αναστασιάδης του Ηρακλή και απέκρουσε ο Χρήστος Μιχαήλ τη μέρα που κρίθηκε ο τίτλος, Πρωτομαγιά του‘ 88, με το γκολ του Μητσιμπόνα στο ΑΕΛ – Ηρακλής 1- 0.
– Η ΑΕΛ ξεκίνησε το πρωτάθλημα με 3 νίκες.
Νίκησε εντός Ολυμπιακό και Αρη και εκτός την Παναχαϊκή με 3-1. Αυτό ήταν και ένα από τα αγαπημένα σκορ των « βυσσινί» στον 1 ο γύρο, αφού με το ίδιο επικράτησαν κατά του ΟΦΗ την 5 η αγωνιστική.