«Η Μάρω, η Κάλω και τα καλικαντζάρια» | Seite 15

μαύρη στο ξύλο... Την αλευρώνουν και με το αλεύρι της, τη φορτώνουν κι ένα τσουβάλι με πέτρες και την στέλνουν πίσω στο σπίτι της. Φτάνει η Κάλω στο σπίτι, τη βλέπει η μάνα της και βγαίνει όλο χαρά κι ανυπομονησία έξω για να δει τι έφερε η πολυαγαπημένη της κόρη. Μόλις βγαίνει στην αυλή τι να δει; Η Κάλω κατάμαυρη από το ξύλο και αλευρωμένη, στα κακά της τα χάλια... Έτσι την έπαθε η κακιά μητριά κι η θυγατέρα της, που βασάνιζαν την καημένη τη Μάρω κι ήθελαν το κακό της. Κι από τότε δεν την ενόχλησαν ποτέ ξανά. Κι έζησε η Μάρω μας καλά κι εμείς... ακόμα καλύτερα! 15