Transient Survey), και την έρευνα Pan-STARRS για τα διαβατικά φαινόμενα
(Pan-STARRS Survey for Transients). Οι αστρονόμοι συνεχίζουν ακόμα να
παρατηρούν το φαινόμενο αυτό, συμπεριλαμβανομένης της φωτεινότητας
και της ταυτότητας των στοιχείων τα οποία περιέχει.
97
Γιατί αυτή η έκρηξη υπερκαινοφανή είναι τόσο διαφορετική; Κατ' αρχάς, οι
περισσότεροι υπερκαινοφανείς λάμπουν μία φορά και στη συνέχεια
εξασθενούν από την θέα των αστρονόμων μετά από μερικούς μήνες. Αλλά ο
SN2016iet έλαμψε και η φωτεινότητά του εξασθένισε δύο φορές, και τα
υπολείμματα του παραμένουν μέχρι σήμερα. Η φασματική υπογραφή του δεν
περιέχει στοιχεία Υδρογόνου ή Ηλίου, τα οποία κανονικά θα τον
τοποθετούσαν σε μία από τις συνήθεις κατηγορίες υπερκαινοφανών. Ο
SN2016iet δείχνει αφθονία Ασβεστίου και Οξυγόνου τα οποία δεν ταιριάζουν
με άλλες παρατηρήσεις υπερκαινοφανών. Ακόμη και ο τόπος που συνέβη
ήταν παράξενος, μακριά από το κέντρο ενός γαλαξία με ένα ασυνήθιστα
χαμηλό επίπεδο βαρύτερων στοιχείων.
Τρία χρόνια παρατηρήσεων, μαζί με μαθηματική μοντελοποίηση, δείχνουν
ότι το αστέρι θα μπορούσε να έχει κάποτε 130 έως 260 φορές τη μάζα του
Ήλιου. Με την πάροδο του χρόνου θα είχε απορρίψει στο διάστημα το
μεγαλύτερο μέρος των εξωτερικών στρωμάτων του Υδρογόνου και του
Ηλίου, δημιουργώντας με αυτό το τρόπο έναν πυκνό πυρήνα βαρύτερων
στοιχείων τα οποία απέμειναν από τη πυρηνική σύντηξη. Εάν τα μοντέλα
αυτά είναι σωστά, τότε οι ακτίνες γάμμα (γ) οι οποίες θα δημιουργούσαν
κανονικά μια προς τα έξω πίεση στον πυρήνα, θα απορροφηθούν τώρα από
τα νετρόνια των βαρύτερων στοιχείων, και το αστέρι θα κατέρρευσε από
μόνο του κάτω από το βάρος της δικής του βαρύτητας. Το αποτέλεσμα θα
ήταν μια πυρηνική έκρηξη, μια διαδικασία η οποία ονομάζεται
Υπερκαινοφανής ζεύγους-αστάθειας (pair-instability supernova).
Αυτός είναι ο πρώτος υποψήφιος Υπερκαινοφανής ζεύγους-αστάθειας στον
οποίο η ποσότητα των βαρύτερων στοιχείων και η υπολογισμένη μάζα του
αρχικού αστέρα ταιριάζουν εντός των θεωρητικών προβλέψεων, σύμφωνα με
το σχετικό paper το οποίο δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο The Astrophysical
Journal.
Είναι ένα συναρπαστικό αντικείμενο, αλλά σίγουρα υπάρχουν πολλά
περισσότερα για μελέτη. "Οι παράμετροι που χρειάζονται για αυτό το
σενάριο, και ιδίως η απόρριψη υλικού, πολύ σύντομα πριν από την
έκρηξη, δεν εξηγούνται επαρκώς από τα τρέχοντα μοντέλα της τάξης
αυτής", δήλωσε η Kate Maguire, επίκουρη καθηγήτρια στο Κολέγιο Trinity,
στο Δουβλίνο, σε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα της στο Gizmodo. "Ο κύριος
περιορισμός του paper είναι ότι τα θεωρητικά μοντέλα που έχουν γίνει
μέχρι σήμερα δεν μπορούν να εξηγήσουν όλες τις ιδιότητές του, και έτσι
δεν υπάρχει σαφές αποτέλεσμα για το τι είδος αστέρα εξερράγη και πώς."
"Αν ο υπερκαινοφανής αυτός ήταν πραγματικά ένας Υπερκαινοφανής
ζεύγους-αστάθειας, αυτό είναι κάτι το συναρπαστικό", δήλωσε ο
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/