65
επιφάνεια του παγωμένου κέλυφους που θα είχε επαφή με αυτόν τον ωκεανό
θα είχε ισοπεδωθεί, θα ήταν δηλαδή σε μία επίπεδη κατάσταση.
Η φωτεινή "καρδιά" στον νάνο πλανήτη Πλούτωνα η οποία βρίσκεται κοντά στον
ισημερινό. Το αριστερό του μισό είναι μια μεγάλη λεκάνη η οποία ονομάστηκε Sputnik
Planitia. Τα γραφικά αυτά δημιουργήθηκαν με εικόνες από το Εργαστήριο
Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου John Hopkins της NASA και το Νοτιοδυτικό
Ινστιτούτο Ερευνών.
Spin axis=Άξονας περιστροφής
Pluto-Charon tidal axis= Παλιρροϊκός άξονας του συστήματος Πλούτωνα -
Χάροντα
Orbital axis= Τροχιακός άξονας
Topography= Τοπογραφία εκφρασμένη εδώ σε χιλιόμετρα
Οι ερευνητές του Ιαπωνικού Πανεπιστημίου Hokkaido, του Ινστιτούτου
Τεχνολογίας του Τόκιο, του Πανεπιστημίου Tokushima, του Πανεπιστημίου
της Οσάκα, του Πανεπιστημίου του Κόμπε και του Πανεπιστημίου της
Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρουζ, σκέφτηκαν τι θα μπορούσαν να διατηρήσει
τον υποθαλάσσιο αυτό ωκεανό ζεστό διατηρώντας ταυτόχρονα την
εσωτερική επιφάνεια του κέλυφους παγωμένη και ανομοιόμορφη στον
Πλούτωνα; Η ομάδα υποθέτει ότι υπάρχει ένα είδος "μονωτικής επίστρωσης"
από ενυδατωμένα αέρια (gas hydrates) κάτω από την παγωμένη επιφάνεια
της λεκάνης Sputnik Planitia. Τα ενυδατωμένα (ή ένυδρα) αυτά αέρια είναι
κρυσταλλικά, παγωμένα στερεά τα οποία σχηματίζονται από αέριο
παγιδευμένο μέσα μοριακούς υδάτινους κλωβούς. Έχουν μεγάλο Ιξώδες,
χαμηλή θερμική αγωγιμότητα, και επομένως θα μπορούσαν να παρέχουν
μονωτικές ιδιότητες.
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν προσομοιώσεις με υπολογιστές, οι οποίες
κάλυψαν χρονικό διάστημα 4,6 δισεκατομμυρίων ετών, όταν άρχισε να
σχηματίζεται το Ηλιακό μας σύστημα. Οι προσομοιώσεις έδειξαν τη θερμική
και δομική εξέλιξη του εσωτερικού του διάσημου νάνου πλανήτη Πλούτωνα,
καθώς και τον χρόνο που απαιτείται για να μετατραπεί σε πάγο ένας
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/