165
ραδιοτηλεσκοπίων, τα οποία παρέχουν στους επιστήμονες νέα στοιχεία για
το μυστήριο αυτό.
Το φως από αυτό το συγκεκριμένο γεγονός, γνωστό και ως GRB 190114C,
το οποίο εξερράγη με δύναμη εκατομμυρίων Ήλιων πριν από περίπου 4,5
δισεκατομμύρια χρόνια, έφθασε στο παρατηρητήριο Neil Gehrels Swift της
NASA στις 14 Ιανουαρίου του 2019.
Ακολούθησε μια γρήγορη ειδοποίηση από το παρατηρητήριο Swift η οποία
επέτρεψε στην ερευνητική ομάδα να κατευθύνει το τηλεσκόπιο της Μεγάλης
Χιλιοστομετρικής/Υποχιλιοστομετρικής
Διάταξης
της
συστοιχίας
ραδιοτηλεσκοπίων στην Ατακάμα της Χιλής (Atacama Large Millimeter /
Sub-milimeter Array ή ALMA) για να παρατηρήσει την έκρηξη μόλις δύο
ώρες μετά την ανακάλυψη από το παρατηρητήριο Swift. Δύο ώρες αργότερα
η ομάδα κατάφερε να παρατηρήσει την ΕΑ-γ (GRB) από το τηλεσκόπιο της
συστοιχίας του μεγάλου τηλεσκοπίου Karl G. Jansky [(Karl G. Jansky Very
Large Array (VLA)] όταν έγινε ορατή στο Νέο Μεξικό των Η.Π.Α.
Οι επιστήμονες μέτρησαν το μέγεθος των επιθεμάτων στο μαγνητικό πεδίο σε
ενα πίδακα έκλαμψης ακτίνων γάμμα (γ) για πρώτη φορά παρατηρώντας
πολωμένα ραδιοκύματα. Τα μεμονωμένα επιθέματα των μαγνητικών πεδίων τα
οποία έχουν μια συγκεκριμένη διάταξη στον πίδακα αυτό έχουν το καθένα
τυχαίες κατευθύνσεις πόλωσης. Το παρατηρούμενο σήμα πόλωσης είναι ο
μέσος όρος από όλα τα ορατά επιθέματα (μέσα στον άσπρο κύκλο) και είναι
ανάλογο με το ένα σε σχέση με την τετραγωνική ρίζα του αριθμού των
επιθεμάτων τα οποία παρατηρούμε, και έτσι είναι πολύ μικρότερο από την
αναμενόμενη τιμή (περίπου 60%) αν το πεδίο ήταν διατεταγμένο εντελώς εντός
της λευκής περιοχής. Καθώς ο αριθμός των επιθεμάτων στην ορατή περιοχή
αυξάνεται, η μετρούμενη πόλωση μειώνεται με το χρόνο.
Δείτε το βίντεο
: https://www.youtube.com/watch?time_continue=2&v=mkWiBf3qy3Q
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/