153
Το ΔΤ XMM-Newton παρατηρούσε αστέρια χαμηλής μάζας τα οποία
σχηματίστηκαν στο μοριακό νέφος του Ταύρου, ενώ το ΔΤ Chandra εξέτασε
ογκώδη αστέρια τα οποία συναντώνται στο Νεφέλωμα του Ωρίωνα. Οι
περισσότερες από τις ακτίνες Χ σε αυτές τις εικόνες, συμπεριλαμβανομένου
και του προγράμματος Chandra Ultradeep Orion το οποίο απεικονίζεται
παραπάνω, προέρχονται από νεαρά αστέρια. Σε μερικές περιπτώσεις οι
αλληλεπιδράσεις αστρικών ανέμων από τεράστια και ογκώδη νεαρά αστέρια
παράγουν αυτές τις ακτίνες Χ. Οι έρευνες έχουν δώσει στους αστρονόμους
πληθώρα στοιχείων σχετικά με τα μαγνητικά πεδία των νεογέννητων αυτών
αστέρων.
Η Φυσική των μελανών οπών
Με τα Διαστημικά Τηλεσκόπια Chandra και XMM-Newton, οι αστρονόμοι
μπορούσαν για πρώτη φορά να εκτιμήσουν την περιστροφή μιας μαύρης
τρύπας. Μέσω της μέτρησης της έντονης βαρύτητας της μαύρης τρύπας, οι
αστρονόμοι μπορούν να δουν πόσο κοντά πλησιάζει το αέριο στον ορίζοντα
γεγονότων - όσο πιο κοντά έρχεται στον ΟΓ, τόσο πιο γρήγορα η μαύρη τρύπα
περιστρέφεται. Οι αστρονόμοι έχουν χρησιμοποιήσει αυτήν και άλλες
μεθόδους με βάση τις ακτίνες Χ για να μετρήσουν τις περιστροφές δεκάδων
μελανών οπών.
Οι παρατηρήσεις των ΔΤ Chandra και XMM-Newton των ατόμων σιδήρου στα
υπέρθερμα αέρια τα οποία βρίσκονται σε τροχιά γύρα από αστρικής μάζας μαύρη τρύπα
με αστρική μάζα επέτρεψαν στους αστρονόμους να μετρήσουν τις περιστροφές των
μελανών οπών, όπως περιγράφεται λεπτομερέστερα εδώ.
Εικονογράφηση: NASA / CXC / M.Weiss; Spectra: NASA / CXC / SAO / J.Miller et al.
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/