127
σπάνιες περιπτώσεις, η εσωτερική δυναμική του ήλιου μπορεί να
αποκολληθεί από τις συνήθεις ρουτίνες και να στραφεί σε ένα εναλλακτικό
state-bit σαν έναν υπερήρωα ο οποίος εμπορεύεται την εντυπωσιακή του
κάπα του και το φανταχτερό του κασκόλ για φθηνά συνηθισμένα ρούχα.
Η μελέτη επιχειρεί μια βαθιά προσέγγιση σε ένα φαινόμενο που οι
επιστήμονες αποκαλούν "ηλιακό δυναμό" (Solar Dynamo), ουσιαστικά μια
συγκέντρωση της μαγνητικής ενέργειας του αστεριού. Το δυναμό αυτό
σχηματίζεται από την περιστροφή και τη συστροφή των θερμών αερίων μέσα
στον Ήλιο και μπορεί να έχει μεγάλες επιπτώσεις - ένα ιδιαίτερα ενεργό
ηλιακό
δυναμό
μπορεί
να
παράγει
μεγάλο
αριθμό ηλιακών
κηλίδων και ηλιακών εκλάμψεων, ή σφαίρες ενέργειας οι οποίες εκτοξεύουν
από την επιφάνεια την μαγνητική ενέργεια του αστέρα.
"Δεν γνωρίζουμε τι ρυθμίζει τους Ηλιακούς κύκλους, ή γιατί μερικοί από
αυτούς τους κύκλους είναι πιο βίαιοι από τους άλλους", δήλωσε ο
Matilsky, μεταπτυχιακός φοιτητής στο JILA. "Ο απώτερος στόχος μας
είναι να χαρτογραφήσουμε αυτό που βλέπουμε στο μοντέλο μας για την
επιφάνεια του Ήλιου, έτσι ώστε να μπορούμε να κάνουμε
προβλέψεις." Θα παρουσιάσει τα ευρήματα της ομάδας σε μια ενημέρωση
Τύπου σήμερα στην 234η συνάντηση της Αμερικανικής Αστρονομικής
Εταιρείας στο St Louis.
Το δυναμό δεν είναι εύκολο να μελετηθεί, είπε ο Matilsky. Αυτό συμβαίνει
επειδή σχηματίζεται κυρίως και εξελίσσεται μέσα στο εσωτερικό του Ηλίου,
μακριά από το φάσμα των περισσότερων επιστημονικών μας οργάνων.
"Δεν μπορούμε να "βουτήξουμε" στο εσωτερικό του Ηλίου, πράγμα το
οποίο κάνει τον εσωτερικό μαγνητισμό του να βρίσκεται μερικά βήματα
μακριά από τις πραγματικές μας παρατηρήσεις", δήλωσε. Για να
ξεπεραστεί ο περιορισμός αυτός, πολλοί ηλιακοί φυσικοί χρησιμοποιούν
τεράστιους υπερυπολογιστές για να προσπαθήσουν να αναδημιουργήσουν
αυτό που συμβαίνει στο εσωτερικό του Ηλίου.
Η προσομοίωση του Matilsky και του Toomre εξετάζει τη δραστηριότητα στο
εξωτερικό ενα τρίτο του εσωτερικού αυτού χώρου, τον οποίο ο Matilsky
παρομοιάζει σαν μια "σφαιρική κατσαρόλα με βραστό νερό".
Δήλωσε οτι το μοντέλο αυτό έδωσε μερικά ενδιαφέροντα αποτελέσματα.
Όταν οι ερευνητές "έτρεξαν" την προσομοίωση τους, διαπίστωσαν πρώτα ότι
το ηλιακό δυναμό σχηματίστηκε στα βόρεια και στα νότια του ισημερινού
του Ήλιου. Μετά από έναν κανονικό κύκλο, το δυναμό αυτό κινήθηκε προς
τον ισημερινό και σταμάτησε, στη συνέχεια επαναρυθμίστηκε, πράγμα το
οποίο συμφωνεί με τις πραγματικές παρατηρήσεις του Ήλιου.
Αλλά η διαδικασία αυτή δεν εμφανίζει τη συνολική κατάσταση. Περίπου δύο
φορές κάθε 100 χρόνια, ο Ήλιος στα μοντέλα προσομοίωσης έκανε κάτι
διαφορετικό. Σε αυτές τις περίεργες περιπτώσεις, το ηλιακό δυναμό δεν
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/