116
Η μετάλαμψη από τη Μεγάλη Έκρηξη, η Κοσμική Ακτινοβολία Υποβάθρου (CMB), δεν είναι
ομοιόμορφη, αλλά έχει μικροσκοπικές ατέλειες και θερμοκρασιακές διακυμάνσεις στην κλίμακα
μερικών εκατοντάδων Μικροκέλβιν (microkelvin). Αν και αυτό παίζει μεγάλο ρόλο στις τελευταίες
στιγμές, μετά από την βαρυτική ανάπτυξη, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι το πρώιμο Σύμπαν
και το μεγάλης κλίμακας Σύμπαν σήμερα είναι μόνο μη - ομοιόμορφο σε επίπεδο μικρότερο του
0,01%. Ο Μαξ Πλανκ ανίχνευσε και μέτρησε αυτές τις διακυμάνσεις με καλύτερη ακρίβεια όσο
ποτέ, και μπορεί ακόμη και να αποκαλυφθούν οι επιδράσεις των κοσμικών νετρίνων σε αυτό το
σήμα. Οι ιδιότητες αυτών των διακυμάνσεων υποστηρίζουν έντονα μια πληθωριστική
προέλευση στο παρατηρούμενο μας Σύμπαν μας. Εικόνα: ESA AND THE PLANCK
COLLABORATION
Συγκεκριμένα, τα πρότυπα και τα μεγέθη των διακυμάνσεων που έχουμε
ανακαλύψει στη σύγχρονη ακτινοβολία, οτι απέμεινε από την πρώιμη, καυτή
και πυκνή κατάσταση, μας διδάσκουν μια σειρά σημαντικών ιδιοτήτων για
το Σύμπαν μας. Μας διδάσκουν πόση ύλη υπήρχε στη σκοτεινή ύλη καθώς
και στην κανονική ύλη: πρωτόνια, νετρόνια και ηλεκτρόνια. Μας δίνουν μια
μέτρηση της χωρικής καμπυλότητας του Σύμπαντος, καθώς και την παρουσία
της σκοτεινής ενέργειας και των επιδράσεων των νετρίνων.
Αλλά μας λένε επίσης κάτι ζωτικής σημασίας που συχνά παραβλέπεται: μας
λένε αν υπήρχε μια μέγιστη θερμοκρασία για το Σύμπαν πίσω στα αρχικά του
στάδια. Σύμφωνα με τα στοιχεία του WMAP και του Planck, το Σύμπαν δεν
κατόρθωσε ποτέ να έχει θερμοκρασία μεγαλύτερη από 1029 βαθμούς Κέλβιν.
Αυτός ο αριθμός είναι τεράστιος, αλλά είναι πάνω από 1.000 φορές
μικρότερος από ότι οι θερμοκρασίες που θα χρειαζόταν να εξισωθεί με μια
μοναδικότητα.
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/