112
Σύμφωνα με τις αρχικές παρατηρήσεις των Penzias και Wilson, το γαλαξιακό επίπεδο
εκπέμπει ορισμένες αστροφυσικές πηγές ακτινοβολίας (κέντρο), αλλά πάνω και κάτω, όλο
αυτό που παραμένει είναι ενα σχεδόν τέλειο, ομοιόμορφο υπόβαθρο ακτινοβολίας. Η
θερμοκρασία και το φάσμα αυτής της ακτινοβολίας έχουν τώρα πια μετρηθεί, και η συμφωνία
των μετρήσεων αυτών με τις προβλέψεις της Μεγάλης Έκρηξης είναι εξαιρετική.
Εικόνα: NASA / WMAP SCIENCE TEAM
Η ακτινοβολία αυτή δεν είχε απλά και μόνο το ίδιο μέγεθος παντού, αλλά
και το ίδιο μέγεθος σε όλες τις κατευθύνσεις. Με λίγους βαθμούς πάνω από
το απόλυτο μηδέν, ήταν σύμφωνο με ένα αναδυόμενο σύμπαν το οποίο
προέκυψε από μια προηγούμενη, καυτή και πυκνή κατάσταση, και το οποίο
ψύχεται καθώς διαστέλλεται.
Καθώς η βελτιωμένη τεχνολογία και οι νέες τεχνικές οδήγησαν στην
απόκτηση καλύτερων δεδομένων, μάθαμε ότι το φάσμα της ακτινοβολίας
αυτής είχε ένα ιδιαίτερο σχήμα: αυτό ενός σχεδόν τέλειου Μελανού
Σώματος. Ένα Μέλαν σώμα είναι αυτό που προκύπτει εάν έχουμε έναν τέλειο
απορροφητή ακτινοβολίας, ο οποίος θερμαίνεται μέχρι μια συγκεκριμένη
θερμοκρασία. Αν το Σύμπαν επεκταθεί και ψυχθεί χωρίς να αλλάξει
την εντροπία του (δηλαδή αδιαβατικά), κάτι που ξεκινάει με ένα φάσμα
Μέλανος σώματος θα παραμείνει Μέλαν σώμα, ακόμα και όταν ψύχεται. Η
ακτινοβολία αυτή δεν ήταν μόνο συνεπής με το γεγονός ότι ήταν η λάμψη
που απέμεινε από τη Μεγάλη Έκρηξη, αλλά ήταν ασυμβίβαστη με
εναλλακτικές λύσεις όπως το λεγόμενο "κουρασμένο φως" (tired light) ή το
ανακλώμενο αστρικό φως.
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/