"Η κατανόηση του πώς σχηματίζονται οι μαύρες τρύπες στο πρώιμο σύμπαν
και πόσο είναι συνηθισμένες, είναι μια πρόκληση για τα κοσμολογικά μας
μοντέλα".
Το εύρημα αυτό αυξάνει σημαντικά τον αριθμό των μελανών οπών που
είναι γνωστές εκείνη την εποχή, και αποκαλύπτει για πρώτη φορά, πόσο
συνηθισμένες είναι στην πρώιμη ιστορία του Σύμπαντος. Επιπλέον, παρέχει
νέα στοιχεία για την επίδραση των μελανών οπών στη φυσική κατάσταση
του αερίου στον πρώιμο Σύμπαν κατά τα πρώτα δισεκατομμύρια χρόνια της
δημιουργίας του. Η έρευνα εμφανίζεται σε μια σειρά από πέντε
δημοσιεύσεις οι οποίες δημοσιεύονται στο περιοδικό The Astrophysical
Journal και στις Εκδόσεις του Αστρονομικού Παρατηρητηρίου της Ιαπωνίας
(Astronomical Observatory of Japan).
Φως από ένα από τα πιο μακρινά, γνωστά Κβάζαρ, το οποίο τρέφεται από μια
υπερμεγέθη μαύρη τρύπα η οποία βρίσκεται 13,05 δισεκατομμύρια έτη φωτός
μακριά από τη Γη. Η εικόνα λήφθηκε από τη φωτογραφική μηχανή Hyper
Suprime-Cam (HSC) τοποθετημένη στο τηλεσκόπιο Subaru. Τα άλλα
αντικείμενα στο πεδίο είναι ως επί το πλείστον αστέρια στον Γαλαξία μας ή
στους γαλαξίες κατά μήκος της γραμμής θέασης. Εικόνα: ευγενική προσφορά
του Εθνικού Αστρονομικού Παρατηρητηρίου της Ιαπωνίας
Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, που βρίσκονται στα κέντρα των γαλαξιών,
μπορεί να είναι εκατομμύρια ή ακόμη και δισεκατομμύρια φορές πιο
μαζικές από τον Ήλιο. Ενώ σήμερα επικρατούν, είναι ασαφές πότε
σχηματίστηκαν για πρώτη φορά, και πόσες υπήρχαν στο μακρινό πρώιμο
Σύμπαν. Μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα γίνεται ορατή όταν συσσωρεύεται
αέριο επάνω της, προκαλώντας την να λάμψει ως "Κβάζαρ". Οι
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/
49