114
οι αστρονόμοι ανακάλυψαν ένα άλλο σήμα, και διαπίστωσαν ότι δυο άστρα
νετρονίων πιθανόν συγχωνεύθηκαν για να σχηματίσουν ένα νέο, βαρύτερο
και ταχύτερα περιστρεφόμενο άστρο νετρονίων με ένα εξαιρετικά ισχυρό
μαγνητικό πεδίο.
"Βρήκαμε έναν εντελώς νέο τρόπο για να εντοπίσουμε μια συγχώνευση
αστέρων νετρονίων", δήλωσε ο Yongquan Xue του Πανεπιστημίου
Επιστήμης και Τεχνολογίας της Κίνας και επικεφαλής ενός paper που
εμφανίζεται στo περιοδικό Nature. "Η συμπεριφορά αυτής της πηγής
ακτίνων X ταιριάζει με αυτό που πρόβλεψε ένα από τα μέλη της ομάδας
μας για τα συμβάντα αυτά".
Το διαστημικό τηλεσκόπιο Chandra παρατήρησε την πηγή, την οποία
ονομάστηκε XT2, καθώς ξαφνικά εμφανίστηκε και στη συνέχεια ξεθώριασε
μετά από περίπου επτά ώρες. Η πηγή βρίσκεται στη περιοχή Chandra Deep
Field-South, και είναι η βαθύτερη εικόνα ακτίνων Χ που έχει ληφθεί ποτέ,
περιέχοντας σχεδόν 12 εβδομάδες χρόνου παρατήρησης με το ΔΤ Chandra,
και λήφθηκε σε διάφορα χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια αρκετών
ετών. Η πηγή εμφανίστηκε στις 22 Μαρτίου του 2015, και ανακαλύφθηκε
αργότερα σε ανάλυση αρχειακών δεδομένων.
"Η τεράστια ανακάλυψη του XT2 δηλώνει άλλο ένα ισχυρό στοιχείο ότι
η γονιμότητα της φύσης επανειλημμένα ξεπερνά την ανθρώπινη
φαντασία", δήλωσε ο συν-συγγραφέας του paper Niel Brandt
του Πολιτειακού Πανεπιστήμιου της Πενσυλβάνια και κύριος ερευνητής του
σχετικού
Οι ερευνητές εντόπισαν την πιθανή προέλευση του XT2 μελετώντας τον
τρόπο με τον οποίο το φως των ακτίνων Χ κυμαινόταν με το χρόνο, και
σύγκριναν τη συμπεριφορά αυτή με τις προβλέψεις που έκανε το 2013 ο Bing
Zhang από το Πανεπιστήμιο της Νεβάδα στο Λας Βέγκας, ένας από τους
αντίστοιχους συγγραφείς του paper. Οι ακτίνες Χ έδειξαν μια
χαρακτηριστική υπογραφή που ταιριάζει με εκείνες που προβλέπονταν για
ένα νεοσχηματισμένο Μάγναστρο - ένα αστέρι νετρονίων που περιστρέφεται
εκατοντάδες φορές ανά δευτερόλεπτο, και διαθέτει ένα εξαιρετικά ισχυρό
μαγνητικό πεδίο περίπου τετραπλάσιο από εκείνο εκείνο της Γης.
Η ομάδα πιστεύει ότι το Μάγναστρο έχασε ενέργεια με τη μορφή ενός ανέμου
που εκπέμπεται από ακτίνες Χ, επιβραδύνοντας τον ρυθμό περιστροφής του
καθώς η πηγή σταδιακά γινόταν όλο και πιο αμυδρή. Η ποσότητα εκπομπής
ακτίνων Χ παρέμεινε περίπου σταθερή σε φωτεινότητα ακτίνων Χ για
περίπου 30 λεπτά, κατόπιν μειώθηκε σε φωτεινότητα κατά περισσότερο από
έναν παράγοντα 300 σε διάστημα 6,5 ωρών πριν γίνει μη ανιχνεύσιμη. Αυτό
έδειξε ότι η συγχώνευση αστέρων νετρονίων παρήγαγε ένα νέο, μεγαλύτερο
αστέρι νετρονίων που επιβίωσε τουλάχιστον μερικές ώρες αντί να
καταρρεύσει αμέσως δημιουργώντας μια μαύρη τρύπα.
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/