Επιμορφωτικό υλικό για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών – Τεύχος 3 (Κλάδος ΠΕ02) γ’ έκδοση
σιαστικά με τη διδασκαλία της δομής της γλώσσας και υποβιβάζεται η χρήση της;
Και δεύτερο, γιατί επιλέγεται ένα αρχαιοελληνικό πλαίσιο για τη διδασκαλία της νέας
ελληνικής γλώσσας;
Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά θα είναι πρόχειρη, αν δεν ενταχθεί η όλη
προσπάθεια στο συγκεκριμένο κοινωνικό και ιστορικό πλαίσιο της περιόδου που δημιουργήθηκε. Είναι γνωστό ότι κατά τη δεκαετία του 1980 αναπτύχθηκε μια έντονη
αντιπαλότητα γύρω από το εάν υπάρχει ή όχι γλωσσικό πρόβλημα στους νέους ως
αποτέλεσμα, όπως υποστήριζαν οι υπέρμαχοι της καταφατικής απάντησης, της μη
συστηματικής διδασκαλίας της γραμματικής και της μη διδασκαλίας των αρχαίων
ελληνικών από το πρωτότυπο στο γυμνάσιο. Μια εκτενής ανάλυση του λογισμικού
αυτού ως κειμένου109 (Koutsogiannis & Mitsikopoulou 2002) έδειξε ότι απηχεί τη μία
από τις δύο αυτές απόψεις, μια ελληνική εκδοχή του γνωστού διεθνούς κινήματος:
«πίσω στα βασικά» (back to basics) (Carter 1995: 5-10). Δύο είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του λόγου110 (discourse) αυτού, τα οποία διαπερνούν και το υπό συζήτηση
λογισμικό: πρώτο, η έμφαση στη μεγάλη ιστορία της ελληνικής μέσω των σημείων
που παραπέμπουν στην αρχαιότητα, αλλά και μέσω της εκτενούς αναφοράς στην
ιστορία της ελληνικής γλώσσας και στη σημασία της (κυρίως στην εισαγωγή) και
δεύτερο, η ad hoc διδασκαλία της γραμματικής (σε αντίθεση με τη λογική που προωθούσαν τα σχολικά εγχειρίδια του δημοτικού της ίδιας περιόδου) ως βασικής προϋπόθεσης για την ορθή χρήση της γλώσσας.
Η προσπάθεια, επομένως, ένταξης ενός ηλεκτρονικού προϊόντος στο κοινωνικοπολιτισμικό και ιστορικό του πλαίσιο γειώνει την ανάγνωσή του. Έτσι γίνεται
αντιληπτό πως δεν πρόκειται για μια ουδέτερη προσπάθεια που αξιοποιεί την επιστήμη και την τεχνολογία, για να αναβαθμίσει τη διδασκαλία της ελληνικής, όπως
109
Ο όρος χρησιμοποιείται ευρύτερα, στο ίδιο πλαίσιο της ευρ