Επιμορφωτικό υλικό για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών – Τεύχος 3 (Κλάδος ΠΕ02) γ’ έκδοση
Όπως ήδη αναφέρθηκε (βλ. Ενότητα Ι, κεφ. 1), η συνήθης προσέγγιση προς τα
ηλεκτρονικά περιβάλλοντα παραγωγής λόγου είναι η τεχνική-τεχνολογική. Από την
ανάλυση της Ενότητας ΙΙΙ, κεφ. 3 προκύπτει όμως ότι τα σύγχρονα ηλεκτρονικά περιβάλλοντα παραγωγής λόγου έχουν πολλές ιδιαιτερότητες που είναι απαραίτητο να
γνωρίζουν οι μαθητές (π.χ. καθοδηγούμενη γραφή και ρευστότητα κειμένου). Παράλληλα, συνοδεύονται από πλήθος σημειωτικών πόρων (π.χ. πρότυπα κείμενα, εικόνες κτλ.) που δεν έχουν σχέση με την ελληνική σημειωτική πραγματικότητα. Παρ’ ότι
λοιπόν η τεχνολογική διάσταση δεν πρέπει να υποτιμάται, υπάρχουν και πολλές άλλες πτυχές με ιδιαίτερη σημασία για την ελληνική γλώσσα και τη διδασκαλία της.
Σε κάθε περίπτωση, οι εκπαιδευτικοί που επιθυμούν να αξιοποιήσουν τα ηλεκτρονικά περιβάλλοντα παραγωγής λόγου στη διδακτική πράξη, θα πρέπει να έχουν
υπόψη τους τα χαρακτηριστικά της νέας γλωσσικής πραγματικότητας που αυτά δημιουργούν και τα οποία αναλύθηκαν εκτενώς στην Ενότητα ΙΙ, κ :