Παιχνίδια που έπαιζαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες
μας: «η σβούρα»
λίγο πάνω από τη μέ-
έβαζε
Οι σβούρες ήτανε το αγαπημένο ση, όπου ήτανε και το
την
παιχνίδι των παιδιών και δεν καλύτερο τύλιγμα για
σβούρα
είχανε καμιά σχέση με τις σημε- την μεγαλύτερη από-
του μέ-
ρινές πλαστικές και σιδερένιες δοση της σβούρας.
σα
σβούρες που τις στρίβουμε με τα Στη συνέχεια τύλιγε
αυτό
πλαστικά γρανάζια. Οι παλιές τον
τον κύ-
υπόλοιπο
του
σ’
σβούρες ήτανε όμορφες, λεπτο- σπάγκου πρώτα στο μεγάλο δά- κλο. Ο αντίπαλος από μια απόδουλεμένες και βαμμένες με δύο ή χτυλο και μετά στο δείχτη και την σταση πέντε με έξι μέτρα, που
περισσότερα χρώματα ή ακόμα εκσφενδόνιζε με δύναμη, κανονί- καθοριζότανε με μια ίσια γραμμή,
και ζωγραφιές. Το ένα χρώμα ζοντας με τέχνη την απόσταση σημάδευε με τη σβούρα του την
έφτανε μέχρι λίγο πάνω από τη που ήθελε να την στείλει. Η άλλη του αντιπάλου του στον κύμέση, όπου υπήρχε μια αυλακιά κι σβούρα με το ξετύλιγμα του σπά- κλο και αν την πετύχαινε ή η
έδειχνε πως μέχρι εκεί έπρεπε να γκου έπαιρνε πολλές στροφές που σβούρα έπεφτε μέσα στον κύκλο
τυλίξεις τον σπάγκο γύρω από τη τις συνέχιζε για αρκετή ώρα στο και με τις πολλές στροφές που
σβούρα για να έχει τη μεγαλύτερη χώμα ή στο πεζοδρόμιο που την έκανε ακο