31
Ακόμα και από το λεωφορείο έφυγε το εικονοστάσι.
Πόρτες και παράθυρα χειμώνα καλοκαίρι είναι διπλοαμπαρωμένα
τώρα. Σε όλες αυτές τις αλλαγές τα υπάρχοντα ΜΜΕ έπαιξαν τρομερό ρόλο έως και σήμερα. Τα παρουσίαζαν ως εξέλιξη, ως πρόοδο και ότι η Ελλάδα έπρεπε ν᾽ αλλάξει, διότι ήταν
οπισθοδρομική και μεσαιωνική.
Τώρα κατάλαβες Έλληνα, γιατί σου έκαναν όλες αυτές
τις αλλαγές;
5
7
9
Σ
ου έκλεισαν το
μπακάλικο, γιατί
αυτό απαιτούσε το κεφάλαιο και οι αγορές,
που ήθελαν να ανοίξουν πολυκαταστήματα και πολυεθνικές
στη χώρα μας, ώστε
εσύ να δουλεύεις ως
δούλος σε αυτούς, μ᾽
ένα φτηνό μεροκάματο...
Κ
ατάλαβες τώρα
Έλληνα, γιατί
έβγαλαν τους ήρωες και
τους αγίους από τα μαθητικά σχολεία και βιβλία; Διότι έπρεπε να
ξεχάσεις ποιός είναι ο
ήρωας και ο άγιος, διότι
οι πολιτικοί που σε κυβερνούσαν, σε πρόδιδαν και σε πουλούσαν
σε ξένες δυνάμεις. Οι
προδότες, δυστυχώς
δεν αντέχουν να βλέπουν ήρωες και αγίους!
Τ
ΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΤΙ ΚΑΝΑΤΕ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!.
ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΤΙ
ΚΑΝΑΤΕ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ
ΜΑΣ!.
6
Τ
8
Ε
ώρα κατάλαβες Έλληνα, γιατί
έβγαλαν τους ήρωες από τους
τοίχους των σχολείων και των βιβλίων
και τώρα θέλουν να βγάλουν και την
εικόνα του Χριστού; Διότι θέλουν να
προωθήσουν την παγκοσμιοποίησή
τους. Το ανακάτεμα των λαών! Ώστε
εάν δε δεχθείς εσύ να δουλεύεις με
φθηνό μεροκάματο, θα πάρουν για
εργάτες Πακιστανούς, μαύρους, και
όλους τους άμοιρους ανθρώπους
που ξενιτεύθηκαν από τη χώρα τους
για ένα κομμάτι ψωμί. Ή θα δεχθείς
εσύ Έλληνα το φθηνό μεροκάματο
ή θα πεινάσεις! Αυτό διατάζει το κεφάλαιο! Ανήκουμε στη Δύση και τη
Δύση την κυβερνά το κεφάλαιο, οι
αγορές.
μείς σαν Εκκλησία, σαν Έλληνες, σαν μοναχοί της Ορθοδόξου πίστεώς μας, έχουμε
χρέος, όπως κρατήσαμε στα 400
χρόνια σκλαβιάς στις καρδιές των
σκλαβωμένων Ελλήνων, ανόθευτη
την πίστη τους και την αγάπη τους
για την Ελλάδα, να κρατήσουμε και
σήμερα την Παράδοσή μας και να
πούμε σε όλους τους προδότες της
πίστεως και της πατρίδος ότι:
10
Και όπως αγωνίστηκαν οι
ήρωες του έθνους μας, το ίδιο
θ’ αγωνιστούμε κι εμείς, για να
μείνει η χώρα μας ΕΛΛΗΝΙΚΗ
και ΟΡΘΟΔΟΞΗ!.
Μετά την μείωση
των μισθών...
Η μέρα ξεκίνησε αλλά όσο και αν προσπαθώ να την δω θετικά, δεν
μπορώ... Συνήθως ξεκινώ τις μέρες μου
χαρούμενα και ευδιάθετα, είναι μια καινούρια μέρα και όλα μπορούν να πάνε καλά.
Και γιατί όχι;; Έχω εμπιστοσύνη στο
Θεό, είμαι υγιής, οι αγαπημένοι μου άνθρωποι είναι και αυτοί υγιείς, έχω κάπου
να κοιμηθώ το βράδυ και ένα πιάτο φαγητό
να φάω, άρα κανονικά έχω ό,τι χρειάζομαι,
και όμως νιώθω πολύ περίεργα...
Λίγο ο καιρός που είναι χάλια, βρέχει
συνέχεια, φυσάει και κάνει πολύ κρύο γενικά, λίγο που πρωί-πρωί άκουσα για το
νέο
νομοσχέδιο
http://www.newsbeast.gr που ψηφίστηκε
για τον κατώτατο μισθό, και η ανασφάλειά
μου μόλις γεννήθηκε... περίεργο ακούγεται
και όμως...
Άντε να ζήσεις με αυτά τα λεφτά, και
στο λέω εγώ που είμαι και οικονομική...
Ούτε εξόδους, ούτε γλέντια, ούτε περιττά
πράγματα. Πιο πολύ πάω στην Εκκλησία
παρά πουθενά αλλού. Τα όνειρα για μια
νέα αρχή στην ζωή μου μόλις γκρεμίστηκαν! Όχι δεν θέλω και δεν ήθελα ποτέ να
κάνω την μεγάλη ζωή. Άλλωστε μέσα στην
μετριότητα μεγάλωσα, είχα >:ă: