ΕΝΑΡΞΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ
[ Προεδρείο ημερίδας : Σοφία Ψαρρού – Δημητρίου ( συντονίστρια ), Κώστας Φωτεινάκης ( Πρόεδρος των ΦτΦ ), Ραφαήλ Αγγελής ( Συντονιστής – Νέοι ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ )]
Η ημερίδα ξεκίνησε με τις ευχαριστίες του Κώστα Φωτεινάκη ( προέδρου των ΦτΦ ) προς όλους εκείνους που βοήθησαν στην οργάνωση και στην πραγματοποίηση της ημερίδας , τους ομιλητές , τους εργαζόμενους στο Δήμο Καλαβρύτων και στα ΜΜΕ που πρόβαλλαν το συνέδριο , και συνέχισε :
« Κυρίες και κύριοι , Όπως αναφέρεται στον τίτλο της ημερίδας το θέμα της είναι « Τα βουνά έχουν αξία » δηλαδή αναφέρεται γενικά στα βουνά και δεν περιορίζεται στον ορεινό όγκο Χελμού - Βουραϊκού . Ωστόσο η περιοχή που πραγματοποιείται το συνέδριο και η σημερινή ημερίδα προσφέρεται ως « μελέτη περίπτωσης » γιατί συγκεντρώνει πολλά από τα στοιχεία της βιώσιμης ορεινής ανάπτυξης όπως π . χ . τον τουρισμό ( μαζικό , θρησκευτικό , ειδικό και εναλλακτικό ), την ιστορία , τη φυσική και την πολιτιστική κληρονομιά , την αγροτική παραγωγή και την τυποποίηση κ . λπ .
Με αυτήν την έννοια έχει ιδιαίτερη αξία το πρόγραμμα της ημερίδας , το οποίο περιλαμβάνει γενικότερες ομιλίες για τα βουνά αλλά και ειδικότερες παρουσιάσεις για την περιοχή , όπως π . χ . τα επιχειρησιακά αναπτυξιακά σχέδια για την περιοχή Καλαβρύτων και της Αχαΐας , το Γεωπάρκο Χελμού – Βουραϊκού κ . λπ .
Τελειώνω με δύο στίχους .
Ο πρώτος στίχος είναι από το Άξιον Εστί του Οδυσσέα Ελύτη : Τα θεμέλιά μου στα βουνά Και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους Και πάνω τους η μνήμη καίει / Άκαυτη βάτος
Ο δεύτερος στίχος - ένας μελλοντικός μετανάστης από την περιοχή του Χελμού πρόκειται να ταξιδέψει στην Αμερική τραγουδάει , έτος 1911 : Χελμέ μου με τις ρεματιές , με τα πολλά δενδράκια Με τις πολλές σου λυγαριές , γεμάτες λουλουδάκια . [ Ωχ Χελμέ μου με τα κρύα νερά , με τις κρύες βρυσούλες ] Με πληγωμένη την καρδιά , με μάτια δακρυσμένα Φεύγω πηγαίνω μακριά , μακριά μακριά στα ξένα . Στα ξένα που θα βρίσκομαι και μακριά που θα ‘ με Σένα θα συλλογίζομαι , εσένα θα θυμάμαι Και μακριά στην ξενιτιά , στα ξένα που θα τρέχω Θε να βρεθεί καμιά καρδιά , να μ΄ αρωτήσει τ ’ έχω .
11