Διαδραστικό Βιβλίο Υλικού Ορθόδοξης Κατασκήνωσης Καλύμνου 2018 Διαδραστικό Βιβλίο υλικού κατασκήνωσης2- 2018 | Page 99

Σελίδα 99 από 138
στοίχιζε· ἂν ἔλεγες Πιστεύω, μαρτυροῦσες.* * *Κ᾽ ἐμεῖς, ἀγαπητοί μου, καλούμεθα νὰ
γίνουμε ἅγιοι. Κι ἀλλοίμονό μας ἂν δὲν γίνουμε, διότι εἶνε ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ· «Ἅγιοι γίνεσθε,
ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι» (Λευϊτ. 20,7,26 = Α΄ Πέτρ. 1,16). Καλούμεθα νὰ καθαριστοῦμε ἀπὸ τὰ
πάθη καὶ νὰ δεχτοῦμε τὴ θεία χάρι, γιὰ νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τὸν Κύριο. Οἱ πολλοὶ νιώθουν μόνο
τὴ σωματικὴ ἀκαθαρσία, γιὰ τὴν πνευματικὴ δὲν φροντίζουν.
Ὅλοι πρέπει ν᾽ ἀποκτήσουμε τὴν ἁγιότητα. Μὰ πῶς; θὰ πῆτε· ἀφοῦ ἡ ἴδια ἡ Γραφὴ λέει, ὅτι
ὁ ἄνθρωπος, καὶ μιὰ μέρα ἀκόμα νά ᾽νε ἡ ζωή του, θὰ ῥυπωθῇ (βλ. Ἰὼβ 14,4-5). Ὑπάρχει
τρόπος;
Ὑπάρχει· μὲ τὴν ἐξομολόγησι. Συνάντησα μιὰ φορὰ κάποιον ἀνώτερο ὑπάλληλο τοῦ κρά-
τους· ἦταν ἑξήντα χρονῶν, εἶχε πάθει ἔμφραγμα καὶ κινδύνευε ἀπὸ ὥρα σὲ ὥρα νὰ πεθάνῃ.
Τὸν ρώτησα· –Ἔχεις βαπτισθῆ; –Πῶς, λέει, βεβαίως. –Ἔχεις ἐξομολογηθῆ; –Ὄχι. –Οὔτε ὅταν
ἤσουν παιδί; –Ποτέ. –Ξέρεις λοιπὸν πῶς μοιάζεις τώρα; σὰ νὰ μὴν ἔχῃς πλύνει ποτέ τὰ
ροῦχα σου, σὰ νὰ φορᾷς μιὰ ζωὴ ἄπλυτο τὸ ἴδιο πουκάμισο… Εἴδατε; κάθε βδομάδα
ἀλλάζουμε καὶ πλένουμε τὰ ροῦχα μας· κανείς δὲν φοράει συνεχῶς τὸ ἴδιο ροῦχο. Γιά
φανταστῆτε ἕναν ἄνθρωπο νά ᾽χῃ τὸ πουκάμισό του τριάντα χρόνια ἄπλυτο· θὰ βρωμάῃ,
δὲν θὰ μπορῇ νὰ τὸν πλησιάσῃ κανείς. Ὅπως λοιπὸν τὰ ροῦχα μας τὰ ῥίχνουμε στὸ πλυν-
τήριο καὶ τὰ πλένουμε καὶ χαιρόμαστε ποὺ φοροῦμε καθαρά, ἔτσι θέλει καὶ ἡ ψυχή μας.
Εἶνε ἀκάθαρτη, πρέπει νὰ τὴν πλύνουμε. Καὶ μὲ ποιό τρόπο πλένεται; μὲ τὸ μυστήριο τῆς
ἱερᾶς ἐξομολογήσεως. Ἐκεῖ ὁ Χριστὸς συγχωρεῖ τὰ ἁμαρτήματα, ὁ ἄνθρωπος καθαρίζεται
καὶ γίνεται ἅγιος.
Ἀκούω ὅμως ἀντιρρήσεις· Ἅγιοι γίνονταν «τῷ καιρῷ ἐκείνῳ»… Λάθος. Ἡ ἁγιότης εἶνε
βέβαια θαῦμα. Ἄνθρωπος θνητός, ποὺ ζῇ μέσα στὸν κόσμο σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο, ποὺ
ἐκτελεῖ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου, ποὺ ἔχει μέσα του ἀγάπη στὸ Θεὸ καὶ τὸν πλησίον κ᾽ εἶνε
ἕτοιμος καὶ τὴ ζωή του νὰ δώσῃ γιὰ τὸ Χριστό, ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος εἶνε ἕνα θαῦμα,
μεγάλο θαῦμα. Ἀλλὰ ὁ Θεὸς δὲν ἔπαυσε νὰ θαυματουργῇ· συνεχίζει. Ὄχι μόνο στὴν ἐποχὴ
τῶν ἀποστόλων, στὴν ἐποχὴ τῶν διωγμῶν καὶ τῶν μαρτύρων, στὴν ἐποχὴ τῶν ἀσκητῶν καὶ
τῶν ὁσίων· καὶ μέχρι σήμερα ἀναδεικνύει ἁγίους. Οἱ ἅγιοι ἀποτελοῦν τὴ μεγαλύτερη
ἀπόδειξι ὅτι ὁ Χριστὸς ζῇ καὶ βασιλεύει εἰς τοὺς αἰῶνας.
Καὶ σήμερα, στὸν αἰῶνα μας, ὄχι «τῷ καιρῷ ἐκείνῳ», καὶ παντοῦ πάνω στὴ γῆ ὑπάρχουν ἅ-
γιοι. Στὶς ἡμέρες μας ἐδῶ στὴν πατρίδα μας ἁγίασε ὁ ἅγιος Νεκτάριος· στὸν πιὸ
διεφθαρμένο αἰῶνα κάνει θαύματα. Καὶ μόνο στὴν Ἑλλάδα; Καὶ στὴ ῾Ρωσία, στὸ διάστημα
τῶν ἑβδομήντα ἐτῶν ποὺ ἄθεοι κυβερνῆται δίωκαν ἐκεῖ τὴν Ἐκκλησία, πλῆθος ἄντρες καὶ
γυναῖκες ἁγίασαν μέσα σὲ στρατόπεδα, ὀρυχεῖα ἢ ψυχιατρεῖα· φυλακίστηκαν,
ξυλοκοπήθηκαν, μαρτύρησαν γιὰ τὸ Χριστό, καὶ τώρα ποὺ δόθηκε ἐλευθερία θ᾽
ἀνακηρυχθοῦν νέοι ἅγιοι.
Ἁγιότης! αὐτὴ εἶνε ἡ μεγάλη ἀνάγκη τοῦ κόσμου. Πρὶν διακόσα – τριακόσα χρόνια εἴχαμε
σκλαβιά. Οἱ πρόγονοί μας δὲν εἶχαν σπίτια σὰν τὰ σημερινά· ἦρθε τότε καὶ περιώδευσε
στὴ Μακεδονία μας ἕνας ξένος καὶ τοὺς εἶδε νὰ κατοικοῦν μέσα σὲ καλύβες. Δὲν εἶχαν