Σελίδα 41 από 138
των Τσικουών. Επί Τουρκοκρατίας ήταν ουσιαστικά το Ληξιαρχείο της Καλύμνου. Εδώ θα βρείτε παλιές σφραγίδες & βουλοκέρια και μιά σειρά ιστορικών εγγράφων και εκκλησιαστικών κημηλίων. Ενώ οι περισσότεροι Ναοί της Καλύμνου έχουν αγιογραφηθεί εξ ' ολοκλήρου, ο κάθε ένας, από έναν αγιογράφο, η Παναγιά της Χώρας έχει χαρακτηριστικά έργα όλων των σημαντικών Ζωγράφων & Αγιογράφων του νησιού. Σπήλαιο Χοιρομάντρες Το Σπήλαιο Χοιρομάντρες βρίσκεται στη νότια πλαγιά της Πόθιας, κάτω από Μονή των Αγίων Πάντων. Μέσα και γύρω απο το σπήλαιο ανακαλύφθηκαν νεολιθικά ευρήματα και όστρακα που χρονολογούνται εως και τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους. Η παρουσία τους μαρτυρά τη συνεχή κατοίκηση και λατρευτική χρήση του χώρου. Δυστυχώς, η κατάρρευση του θόλου αλλοίωσε τη μορφή του σπηλαίου.
Παραδοσιακός χορός: Μηχανικός
Ο δημοφιλέστερος και παραδοσιακός χορός της Καλύμνου είναι ο λεγόμενος « χορός του μηχανικού » ή αλλιώς « χορός των σφουγγαράδων », ένας χορός πολύ αγαπητός στην Κάλυμνο που χορεύεται βασικά από άνδρες σε διάφορες τοπικές εκδηλώσεις, όπως σε γάμους, σε βαφτίσια, σε γλέντια, σε γιορτές και σε Καλυμνιώτικα παραδοσιακά πανηγύρια, σε ανάμνηση της μεγάλης τους αγάπης και της κυριαρχίας τους στην θάλασσα, την αλίευση των σπόγγων και ιδιαιτέρως των προβλημάτων αναπηρίας που αντιμετώπιζαν από τις καταδύσεις τους στο ανεξερεύνητο χώρο του βυθού. Ονομάστηκε, έτσι, διότι αποτελεί αναπαράσταση του « σακατεμένου » μηχανικού, δηλαδή του « πιασμένου » σφουγγαρά δύτη, που βουτούσε με ειδική στεγανού τύπου υποβρύχια στολή για το υδάτινο θαλάσσιο περιβάλλον το λεγόμενο « σκάφανδρο » για να αλιεύσει τα σπάνια και πολύτιμα σφουγγάρια, που πολλές φορές απέβαιναν εκδικητικά για την σωματική του υγεία. Πιο συγκεκριμένα, το « σκάφανδρο » αποτελούνταν από άσπρη ολόσωμη στολή φτιαγμένη από καραβόπανο που συνδεόταν άρρηκτα με χάλκινη περικεφαλαία εξαρτώμενη από τον ομφάλιο λώρο, δηλαδή ενός σωλήνα, που σύνδεε την περικεφαλαία που βρισκόταν στο υδάτινο θαλάσσιο περιβάλλον με την χειροκίνητη αντλία που βρισκόταν στο καΐκι στην επιφάνεια της θάλασσας για να τροφοδοτείται ο σφουγγαράς δύτης με καθαρό φυσικό αέρα από αυτή, αλλά έδινε και την δυνατότητα επικοινωνίας με το ανθρώπινο δυναμικό του καϊκιού σε περίπτωση απρόοπτου μηχανικής βλάβης της αντλίας ή του σωλήνα, ώστε να ειδοποιήσει το σφουγγαρά δύτη να αναδυθεί εγκαίρως δίχως να υπάρξει ατύχημα. Η στολή αυτή συμπεριελάμβανε ακόμη θώρακα, παπούτσια και βαρίδια στο στήθος. Μέσω αυτής της στολής υπήρχε η δυνατότητα στον επαγγελματία σφουγγαρά να κατεβαίνει σε βαθιά νερά άνω των 50 μέτρων και να παραμένει στο βυθό για αρκετά χρόνο άνω των 5 λεπτών και να κάνει την επιλογή των καλών σφουγγαριών και όχι των άχρηστων, ώστε να είναι πιο παραγωγικός και κερδοφόρος.