Διαδραστικό Βιβλίο Υλικού Ορθόδοξης Κατασκήνωσης Καλύμνου 2018 Διαδραστικό Βιβλίο υλικού κατασκήνωσης2- 2018 | Page 23
Σελίδα 23 από 138
Το παρακάτω βίντεο καθώς και οι φωτογραφίες του άρθρου τα πήραμε
από την ιστοσελίδα του ΕΠΑΛ Καλύμνου, το οποίο ευχαριστούμε θερμά.
Μάγκου Έλενα, Β2
https://youtu.be/PKXOTEtFWXE
Η γιορτινή στολή των γυναικών του νησιού είναι από τις απλούστερες, γι'
αυτό κι από τις κομψότερες φορεσιές της Δωδεκανήσου. Χωρίς κανένα
περιττό στολίδι, δίνει, με την απλή της κόψη και τα λίγα της εξαρτήματα,
μια ιδιαίτερη χάρη στις λυγερόκορμες Καλυμνοπούλες σαν τη φορούν στα πανηγύρια και
στις επίσημες γιορτές. Το κύριο φόρεμα είναι το καβά(δ)ι, εφαρμοστό στον ανοιχτό
μπροστά μπούστο, με μανίκια πλατιά στο κάτω μέρος και με το πλατύφυλλο, χωρίς
σούρες, φουστάνι κολλημένο στο πολκάκι, και ανοιχτό εμπρός, όπως και στα δύο
πλαϊνά φύλλα της φούστας που του ενός απ' αυτά ανεβάζουν την άκρη στη ζώνη.
Συνήθως τα καλύμνικα καβάδια -όπως και της Λέρου τα αντεριά, που έχουν σχεδόν την
ίδια κόψη- γίνονται από κλαδωτά ή ριγωτά μεταξωτά. Ό μως το κλασικό καβάδι, όπως
το φορούσαν οι παλαιότερες Καλύμνιες, αλλά και πολλές από τις σύγχρονες, γινόταν
από τα «λυώνια» λεγόμενα μεταξωτά, δηλ. της Αυών, σε ό,τι χρώμα, συνήθως χρυσαφί,
σκούρο πράσινο, βυσσινί ή μπλε Καλύμνικη φορεσιά.
Παραδοσιακές εκκλησίες : Παναγία Χρυσοχεριά
Το κάστρο της Χρυσοχεριάς
Κτισμένο στην κορυφή μικρού λόφου 4 χλμ. ΒΔ του λιμανιού της Πόθιας, είναι ένα
μεμονωμένο
κάστρο
που
χρησίμευε
ως
παρατηρητήριο.
Ηταν γνωστό με τις ονομασίες Χρυσοχεριά, Πέρα Kάστρο και Χρυσοσερζά. Μέσα στο
κάστρο υπήρχαν στέρνες και άλλα οικοδομήματα, ενώ κάτω από το λόφο βρίσκονταν
τρεις ανεμόμυλοι κωνικού σχήματος που περιβάλλονταν από κυκλικά τείχη με
πολεμοθυρίδες. Αυτοί οι ανεμόμυλοι μπορούν να χρονολογηθούν μετά το 1522. Στα
τείχη του ημικυκλικού πύργου της Ν πλευράς του κάστρου σώζονται οικόσημα του
Fantino Querini, διοικητή της Kω, και του Μεγάλου Μαγίστρου Jean Bonpart de Lastic
(1437-1454). Στο Ν τείχος υπάρχουν οικόσημα του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη και του
ιππότη Giacopo Geltru, διοικητή της Kω μετά το 1466.