Διαδραστικό Βιβλίο Υλικού Ορθόδοξης Κατασκήνωσης Καλύμνου 2018 Διαδραστικό Βιβλίο υλικού κατασκήνωσης2- 2018 | Page 137

Σελίδα 137 από 138
Πεντάλεπτα σιωπής δείπνου – 7 –
Η Αγία Γλυκερια
Βιογραφία
Η Αγία Γλυκερία γεννήθηκε στην Τραϊανούπολη το 2ον μ.Χ.
αι., όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αντωνίνος ο Ευσεβής (138 -
161 μ.Χ.). Ο πατέρας της ονομαζόταν Μακάριος και είχε
διατελέσει ύπατος. Σε μικρή ηλικία, ασπάσθηκε το
Χριστιανισμό και ανέπτυξε έντονη χριστιανική και
κατηχητική δράση.
Όταν πληροφορήθηκε το γεγονός ο ηγεμόνας Σαββίνος, την
κάλεσε να παρουσιασθεί μπροστά του. Με μεγάλη
προθυμία η Αγία εμφανίσθηκε σ' εκείνον, έχοντας
σημειώσει στο μέτωπό της τον Τίμιο Σταυρό και δεν
δίστασε να ομολογήσει με παρρησία και σθένος την πίστη
της στο Σωτήρα και Λυτρωτή Ιησού Χριστό. Εκείνος έξαλλος την οδήγησε με τη βία στον
ειδωλολατρικό ναό για να προσευχηθεί και να θυσιάσει στο είδωλα. Εκεί η Γλυκερία
αφού προσευχήθηκε θερμά, συνέτριψε το άγαλμα του Δία. Εξοργισμένοι οι
ειδωλολάτρες, την έσυραν έξω και τη λιθοβόλησαν με μανία. Όμως ούτε μία πέτρα δεν
άγγιξε την Αγία, με αποτέλεσμα πολλοί να πιστεύσουν στο Χριστό. Στη συνέχεια, αφού
υπέστη διάφορα βασανιστήρια ρίχθηκε στη φυλακή, όπου κατήχησε και έφερε στη
χριστιανική πίστη το δεσμοφύλακά της Λαοδίκιο, ο οποίος εν συνεχεία ομολόγησε με
θάρρος την πίστη του και μαρτύρησε για το Χριστό. Αμετάπειστος ο τύραννος, διέταξε
να βασανίσουν εκ νέου τη Γλυκερία και έπειτα να τη ρίξουν στο άγρια θηρία. Όμως και
εκείνα την σεβάστηκαν, αν και ένα εξ' αυτών τη δάγκωσε με αποτέλεσμα η Αγία να
παραδώσει σε ολίγες ημέρες το πνεύμα της στον αθλοθέτη Κύριο.
Το ιερό λείψανό της παρέλαβε ο Επίσκοπος της Ηρακλείας Δομίτιος και το τοποθέτησε
σε ευπρεπή τόπο κοντά στην πόλη. Μαρτυρώνται δε πολλά θαύματα, ιάσεων και
θεραπείες δαιμονισμένων, τα οποία επιτελούσε η Αγία σε όσους με πίστη κατέφευγαν
να προσκυνήσουν το Ιερό λείψανό της.
Ἀπολυτί κιον (Κατέβασμα)
Ἦ χος γ’. Τὴ ν ὡραιότητα.
Τὴ ν καλλιπάρθενον, Χριστοῦ τιμήσωμεν, τὴ ν ἀ ριστεύσασαν πόνοις ἀ θλήσεως, καὶ
ἀ σθενείᾳ τῆ ς σαρκός, τὸ ν ὄ φιν καταβαλοῦ σαν· πόθω γὰρ τοῦ Κτίσαντος, τῶν βασάνων
τὴ ν ἔ φοδον, παρ’ οὐ δὲν ἡ γήσατο, καὶ θεόθεν δεδόξασται· πρὸ ς ἣ ν ἀ ναβοήσωμεν
πάντες, χαίροις θεόφρον Γλυκερία.
Ἕτερον Ἀπολυτί κιον
Ἦ χος δ’.
Ἡ ἀ μνάς σου Ἰ ησοῦ , κράζει μεγάλη τῇ φωνῇ Σὲ Νυμφίε μου ποθῶ, καὶ σὲ ζητοῦ σα
ἀ θλῶ, καὶ συσταυροῦ μαι καὶ συνθάπτομαι τῷ βαπτισμῷ σου· καί πάσχω διά σέ, ὡς
βασιλεύσω σὺ ν σοί, καὶ θνήσκω ὑ πὲρ σοῦ , ἵ να καὶ ζήσω ἐ ν σοί· ἀλλ᾽ ὡς θυσίαν
ἄ μωμον προσδέχου τὴ ν μετὰ πόθου τυθεῖ σάν σοι. Αὐ τῆ ς πρεσβείαις, ὡς ἐ λεήμων,
σῶσον τὰς ψυχὰς ἡ μῶν.