117
πράγματι μια ερευνητική πτήση από εκείνη τη θέση, η οποία ήταν και η
πιο κοντινή που είχαμε δει ποτέ. Συνειδητοποιήσαμε ότι έπρεπε να πάμε
πίσω στις έρευνές μας", δήλωσε ο Jia. "Χρειαζόμασταν να δούμε αν
υπήρχε κάτι στα δεδομένα που θα μπορούσε να μας πει εάν υπήρχε ή όχι
κάποιος πίδακας σε αυτό το σημείο".
Κατά τη διάρκεια της πτήσης του 1997, περίπου 124 μίλια (200
χιλιόμετρα) πάνω από την επιφάνεια της Ευρώπης, η ομάδα του
"Γαλιλαίου" δεν υποψιάστηκε καν ότι το διαστημικό σκάφος θα
μπορούσε να περάσει "ξυστά" από έναν εκτοξευόμενο πίδακα από το
παγωμένο αυτό φεγγάρι. Τώρα, ο Jia και η ομάδα του πιστεύουν ότι το
πέρασμα αυτό ήταν ευχής έργο.
Εικόνα 3: Οι πίδακες που εκτοξεύονται από το δορυφόρο του πλανήτη Κρόνου
Εγκέλαδο. Εικόνα: https://weather.com/science/space/news/water-discovered-
enceladus-europa-nasa
Όταν εξέτασαν τις πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια
της πτήσης πριν από 21 χρόνια, βεβαιώθηκαν ότι τα δεδομένα από
το μαγνητόμετρο υψηλής ανάλυσης έδειξαν κάτι παράξενο. Βασιζόμενοι
σε αυτό που οι επιστήμονες έμαθαν από την εξερεύνηση σε ανάλογους
πίδακες που παρατηρήθηκαν στο φεγγάρι του πλανήτη
Κρόνου Εγκέλαδο - το υλικό που υπάρχει στους πίδακες
αυτούς, ιονίζεται και αφήνει ένα χαρακτηριστικό "στίγμα" στο μαγνητικό
πεδίο - γνώριζαν τι πλέον τι ακριβώς πρέπει να αναζητήσουν. Και αυτό
υπήρχε στην Ευρώπη - μια σύντομη, τοπική κάμψη στο μαγνητικό πεδίο
που δεν είχε ποτέ πριν εξηγηθεί.
Η διαστημοσυσκευή Γαλιλαίος διέθετε ένα ισχυρό φασματόμετρο
πλάσματος (Plasma Wave Spectrometer -PWS) για τη μέτρηση των
https://www.facebook.com/Aratosastronomy/