Το δέντρο άρχισε να μεγαλώνει και
να βγάζει καρπούς. Πρώτα έφαγαν
τα παιδιά και έπειτα όλοι οι
άλλοι.
Τότε όλα άλλαξαν. Η γη γέμισε
χρώματα και ο κόσμος έγινε ξανά
όμορφος.
Τότε ξαναγύρισε ο γέρος με τα
χρυσόμηλα, αλλά κανένας δεν του
έδωσε σημασία…
Μόνο άφησε κάπου εκεί το κλάθι του…
«Μήπως το είδε κανείς και
ξεγελάστηκε και δοκίμασε;»